propero , āvī, ātum, āre (properus), I) intr. vom ... ... in patriam redire properaret, Cic.: cum quisque domum pervenire properaret, Caes.: ductus odio properavit rem deducere in iudicium, Cic.: divitiis abuti per turpitudinem properabant, Sall.: ...
schleunig , praeceps (über Hals u. Kopf). – celer (schnell übh.). – Adv .celeriter. celerrime (schnell, ... ... urbe proficisci: er kehrte sch. in das Vaterland zurück, in patriam redire properavit. – Schleunigkeit , celeritas.