reciperātio , reciperātivus, reciperātor, recipero , s. recuperātioetc.
recuperātio (reciperātio), ōnis, f. (recupero), I) die Wiedererlangung, Wiedererwerbung, libertatis, Cic.: urbium, quas amiserat, Iustin.: amissorum, spät. ICt – II) die Einrichtung der recuperatores (s. recuperātorno. II), Ael. Gall ...
recuperātīvus (reciperātīvus), a, um (recupero), wieder erwerblich, Gromat. vet. 25, 10; 68, 18 u.a.