rēctā , Adv., sc. viā (rectus), geradeswegs, direkt, Enn. fr., Komik., Cic. u.a.: rectā domum, (geht) stracks nach Hause, Petron. 58, 13.
brecta , ōrum, n. (βρεκτά), ein Pferdefutter bei den Kappodoziern, Pelagon. veterin. 2. p. 20 (nach Eichenfelds Verbesserung).
parectatos , on (παρέκτατ ... ... 28, 28 u. Plur. parectatoi, Lucil. sat. 9, 71 (Marx liest v. 752 ... ... bei Non. 67, 16 (wo mit L. Müller zu lesen parectatoi adsunt mulierque venusta).
rēctagōnum , ī, n. (rectus u. γῶνος), das rechtwinkelige Viereck, das Rechteck, Gromat. vet. 338, 24.
attrectātio (adtrectātio), ōnis, f. (attrecto), das Betasten, ... ... allg.: quas solum res esse attrectatione cognoscimus, Ps. Apul. Asclep. 33: m. subj. ... ... etw. (um es sich anzueignen), furtum sine ulla quoque attrectatione fieri posse, Gell. 11, 18, ...
obtrectātio , ōnis, f. (obtrecto), die mißgünstige ... ... Liv.: m. Praepp., obtrectätio atque invidia adversus crescentem in dies gloriam alcis, Liv. 28, 40, ... ... . 3, 37. – ut, inter quos tanta laudis aemulatio, nulla intercederet obtrectatio, Nep. Att. 5 ...
dētrectātio (dētractātio), ōnis, f. (detrecto), I) die Ablehnung, Verweigerung, militiae, Liv.: sine detrectatione, Liv. – II) die Herabsetzung, Verkleinerung, Plur. bei ...
dētrectātor (dētractātor), ōris, m. (detrecto), I) der Ablehner, Verweigerer, ministerii, Petron. 117, 11. – II) der Verkleinerer, laudum suarum, Liv. 34, 15, 9: honorum, Auson. edyll. 2, 51. p. ...
obtrectātor , ōris, m. (obtrecto), der mißgünstige Widersacher, ... ... Mißgünstige, der Neider, beneficii, Cic.: laudum mearum, Cic.: obtrectatores et invidi Scipionis, Cic.: huic sententiae obtrectatores amici regis erant, Iustin. 31, 6, 1.
arrēctārius , a, um (arrigo), gerade in die Höhe gerichtet, perpendikulär, subst., arrectāria, ōrum, n., die Ständer an den Wänden (Ggstz. transversaria, Querbalken), Vitr. 2, 8, 20 u.a ...
dīrēctārius , iī, m. (διὰ u. ῥήγνυμι), der Einbrecher in fremde Wohnungen, eine Art der Eigentumsverbrecher, Ulp. dig. 47, 11, 7. Dosith. 54, 4 K. u. Gloss.
attrectātus (adtrectātus), Abl. ū, m. (attrecto), das Betasten, Pacuv. tr. 266.
obtrectātus , Abl. ū, m. (obtrecto) = obtrectatio, Gell. praef. § 16.
adrēctārius , a, um, s. arrēctārius.
intrectātus , a, um, s. intractātus.
contrectātio , ōnis, f. (contrecto), das Betasten, ... ... esset, cur non gestiret taurus equae contrectatione, equus vaccae, Cic. de nat. deor. 1, 77: Plur. absol., quam contrectationes et amores soluti et liberi! Cic. de rep. 4, ...
contrectātor , ōris, m. (contrecto), der Antaster fremden Eigentums, der Entwender (Dieb), Ulp. dig. 47, 2, 36. § 2.
contrectābilis , e (contrecto), betastbar, Eccl.
incontrectābilis , e (in u. contrectabilis), unbetastbar, Augustin. serm. 214, 7 u. Spät.
contrectābiliter , Adv. (contrectabilis), berührungsweise = mit sanfter Berührung, Lucr. 4, 658.
Buchempfehlung
Der Waldbrunnen »Ich habe zu zwei verschiedenen Malen ein Menschenbild gesehen, von dem ich jedes Mal glaubte, es sei das schönste, was es auf Erden gibt«, beginnt der Erzähler. Das erste Male war es seine Frau, beim zweiten Mal ein hübsches 17-jähriges Romamädchen auf einer Reise. Dann kommt aber alles ganz anders. Der Kuß von Sentze Rupert empfindet die ihm von seinem Vater als Frau vorgeschlagene Hiltiburg als kalt und hochmütig und verweigert die Eheschließung. Am Vorabend seines darauffolgenden Abschieds in den Krieg küsst ihn in der Dunkelheit eine Unbekannte, die er nicht vergessen kann. Wer ist die Schöne? Wird er sie wiedersehen?
58 Seiten, 4.80 Euro