... als zu sehr, quia satis superque diximus, quid etc., Firm.: satis superque est, foret, ... ... E. – d) absol.: de hoc satis, Cic.: sed satis de hoc, Nep. – B) ... ... . ICt.; im Passiv, quae satis accipiunda sunt, Cato: satisdo, satisfacio, s. bes. – II) ...
īsatis , idis, Acc. in, f. (ἰσάτις), ... ... färbende Waidpflanze, der Waid (rein lat. vitrum, Isatis tinctoria, L.), Plin. 20, 59 Jan (Detl. ἰσάτιν).
satis-do , dedī, datum, dare, jmdm. gehörige Sicherheit geben, ... ... u.a.: so auch iudicatae pecuniae, Val. Max. – dah. satisdatō, durch gestellte Bürgschaft ( Kaution ), debere, Cic. ad ...
aspisatis , Akk. tim, f., ein arabischer Edelstein, Plin. 37, 146.
satisdatō , s. satis-do.
satis-facio , fēcī, factum, ere, ... ... Cic.: ohne Dat., histriones satisfaciebant, Cic. – Passiv, non satisfacitur rei publicae, Varro sat. ... ... Schadenersatz geben, Strafe erleiden, satisf. alci de corio u. satisfieri alci de corio alcis, Sen. ...
satisdatio , ōnis, f. (satisdo), I) die Befriedigung, ... ... ICt.: et sunt aliquot satisdationes secundum mancipium, einige Bürgschaften können auch durch Verpfändung meines Eigentums gestellt werden ... ... , 1. 1; vgl. Paul. dig. 50, 6, 61: satisd. capitalis, das Haften ...
satisdator , ōris, m. (satisdo), der Gutsager, Bürge, Sidon. epist. 4, 24, 8. Ps. Ascon. ad Cic. II. Verr. 1, 45, 115. p. 191, 20 B.
satisdatum , ī, n., s. satis-do.
satisfactio , ōnis, f. (satisfacio), die Genugtuung, I) ... ... satisfactionem alcis accipere, Caes. u. Cic.: satisfactionem recipere, Tac.: ne aliquid satisfactio levitatis habere videatur, Cic.: quam ob rem defensionem in novo consilio non statui parare, satisfactionem ex nulla conscientia de culpa proponere decrevi, Sall.; ...
satis-accipio , s. satisno. I, B, b.
satis-acceptio , ōnis, f., die Annahme der Kaution, Pompon. dig. 45, 1, 5. § 2.
satisfactionālis , e (satisfactio), zur Genugtuung geeignet, Genugtuung gebend, liber, Cassiod. hist. eccl. 9, 23.
satin od. satine = satisne, s. satisno. I, A, 2.
Abbitte , deprecatio facti (Bitte um Entschuldigung eines Unrechts). – ignoscendi postulatio (Bitte um Verzeihung). – satisfactio (Genugtuung). – A. tun, postulare, sibi ut ignoscatur (um Verzeihung bitten); jmdm., ab alqo petere veniam ignoscendi; alci satisfacere.
Rechtfertigung , purgatio. – excusatio (Entschuldigung). – satisfactio (genügende Rechtf.). jmds. R. annehmen, alcis excusationem od. satisfactionem accipere: zu seiner oder ihrer R., sui purgandi causā; ad purgandum ...
Ehrenerklärung , satisfactio. – jmdm. eine E. geben, alci satisfacere.
... Ggstz. saepius, Suet.: verb. satis diu, Cic. – 2) lange Zeit hindurch, eine geraume Zeit ... ... .a.: diu multumque, Cic.; od. multum et diu, Cic.: satis diuque, Auct. b. Afr.: parum diu, zu kurz, Cic ...
sat ( aus *sate = satis), genug, hinlänglich, hinreichend, I) adi.: pol vel legioni sat est (obsonium), Plaut.: tantum, quantum sat est, Cic.: iam sat est, Plaut. u. Ter.: si hoc sat est, Quint.: ...
Buchempfehlung
Der satirische Roman von Christoph Martin Wieland erscheint 1774 in Fortsetzung in der Zeitschrift »Der Teutsche Merkur«. Wielands Spott zielt auf die kleinbürgerliche Einfalt seiner Zeit. Den Text habe er in einer Stunde des Unmuts geschrieben »wie ich von meinem Mansardenfenster herab die ganze Welt voll Koth und Unrath erblickte und mich an ihr zu rächen entschloß.«
270 Seiten, 9.60 Euro