2. Teucris , idis, f., verblümter Name einer reichen Kapitalistin, von der Cicero Geld zu erlangen hoffte, Teucris illa lentum negotium, Cic. ad Att. 1, 12. § 1 u. 13. § 6.
1. Teucris , s. Teucer.
invius , a, um (in u. via), unwegsam, ... ... saxa, Curt.: Alpes, Eutr.: Gallia paludibus invia, Sall. fr.: maria invia Teucris, Verg.: gens invia, unzugänglich, Ov.: invia virtuti nulla est via, ...
... , a, um (Τεύκριος), teukrisch, poet. = trojanisch, Pergama, Sil. 13, ... ... Plin. 26, 35. – C) Teucrus , cra, crum, teukrisch, poet. = trojanisch, Catull. u ...
2. do , dedī, datum, dare (altind. dádā-ti ... ... . fr.: exsulibusne datur ducenda (wird hingegeben, um sie als Frau heimzuführen) Teucris? Verg. – zugl. m. dopp. Acc., equites pignora (als ...
1. pāx , pācis, f. (zu paciscor, pango, ... ... evenerat (erfolgt war) aequitate, Sall.: exercere aeternam pacem, Verg.: exposcere pacem Teucris, Verg.: haec nova iniuria exturbavit (machte zunichte) omnem spem pacis, ...
mitto , mīsī, missum, ere, gehen-, laufen lassen, ... ... civitas spem suam misit, Sen. – alci mentem, eingeben, Verg.: funera Teucris, bereiten, Verg.: u. so exitium apibus, Verg. B) ...
1. manus , ūs, f. (griech. μάρη, ahd ... ... manu vincere, Ov.: manu capere urbes, Sall.: usu manuque, Caes.: committere manum Teucris, handgemein werden (im Kampf), Verg. (vgl. confero u. ...
aequus (aecus), a, um, Adj. m. Compar. ... ... Verg., videre, Curt. – m. Dat., alumnis, Hor.: aequa Venus Teucris, Pallas iniqua fuit, Ov.: pater est aequus sorti utrique, meinem V. ...
ā-verto (āvorto), vertī (vortī), versum (vorsum), ere ... ... abwenden, entfernen, pestem ab Aegyptiis, Cic.: u. so incendia Teucris, Verg.: morbos, Hor.: quod omen di avertant, Cic.: u. ...
lentus , a, um (vgl. ahd. lindi, weich, ... ... langsam, infitiator, im Bezahlen, Cic.: nomina (Zahler), Sen.: Teucris illa lentum negotium, im Borgen, Cic. – mit Infin., solvere ...
grātus , a, um (altind. gūrtá-ḥ, willkommen, ... ... est, Cic.: gratior mihi celeritas tua quam ipsa res, Cic.: Ida profugis gratissima Teucris, Verg.: mit 2. Supin., his ego gratiora dictu alia ...
im-mitto , mīsī, missum, ere (in u. mitto), ... ... antun wollen, Cic. – b) zuschicken, verursachen, beibringen, einflößen, Teucris fugam atrumque timorem, Verg.: amorem, Sen. poët. – II) fortlassen ...
com-mitto , mīsī, missum, ere, zusammenlassen, zusammenbringen, ... ... u. Abl., durch inter se, zB. dextram dextrae, Ov.: manum Teucris, poet. = handgemein werden, Verg.: lacum flumini, Plin. ep.: ...
negōtium , iī, n. (nec u. otium), die ... ... meton., wie χρημα, v. Menschen = ein Stück, Wesen, Teucris illa lentum n., Cic.: Callisthenes quidem vulgare et notum n., Cic.
Geschöpf , res procreata, im Zshg. bl. res (jeder Gegenstand, der geschaffen, vorhanden ist). – natura (entstandenes Wesen, Plur. ... ... – negotium (Wesen, Ding, verächtl. von einer Person, z.B. Teucris illa lentum negotium).
*hospitus , a, um, nur in der Form hospita ... ... Stat.: navis, Ov.: aequora, Verg. – m. Dat., coniunx hospita Teucris, eine Fremde, eine Ausländerin für die T. (v. der Lavinia), ...