laudātio , ōnis, f. (laudo), das Loben, ... ... von dir gehaltene) L., Cic. – m. subj. Genet., hominis turpissimi, Cic.: u. m. obj. Genet., eorum, L. auf ...
laudātor , ōris, m. (laudo), I) der Lobredner ... ... im üblen Sinne der Lobhudler, rerum, Cic.: formae, Ov.: turpissimi cuiusque facti, Ps. Quint. decl.: parsimoniae paupertatisque, Prediger (Apostel), ...
dē-fōrmo , āvī, ātum, āre, I) abformen ... ... (Ggstz. exornare), Cornif. rhet.: fulminibus complura loca deformavit tempestas, Liv.: patria turpissimis incendiis et ruinis deformata est, Auct. b. Alex. – B) übtr ...
in-quino , āvī, ātum, āre (in u. Stamm ... ... Abl., lignum contumeliā (v. Fröschen), Phaedr.: eos agros ereptos rei publicae turpissimis possessoribus, Cic.: senatum libertorum filiis lectis, Liv.: amplissimi honoris maiestatem tam taetro ...
cupiditās , ātis, f. (cupidus), die Begierde, ... ... cupiditatem, Cic.: quam multas cupiditates, quam varias, quam infinitas habuerit, Cic. – turpissimis imbui cupiditatibus, Nep.: alqm in od. ad regni cupiditatem impellere, Brut ...
cōnfessio , ōnis, f. (confiteor), das Eingeständnis, Zugeständnis ... ... Lentulus patefactus indiciis et confessionibus suis, Cic. Cat. 3, 15: se ipsos turpissimis confessionibus produnt, Plin. ep. 8. 18, 3. – m. obj ...
schändlich , turpis (häßlich, schimpflich). – foedus (greulich, scheußlich). – obscenus (garstig, schmutzig). – spurcus (unflätig). – ignominiosus ... ... turpe putare od. ducere alqd: für sehr sch. halten, in turpissimis rebus habere.