novellētum , ī, n. (novellus) = νεόφυτον (Gloss), die Baumschule, bes. von jungen Weinstöcken, Gaius dig. 5, 3, 39. Paul. dig. 25, 1, 6.
Velitrae , ārum, f., eine Stadt der Volsker in Latium, von den Römern schon 494 v. Chr. kolonisiert, j. Veletri, Liv. 2, 31, 4. Suet. Aug. 1. Sil. 8, ...
dēsīderābilis , e, Adi. m. Compar. (desidero), ... ... v. Pers., a) = unvergeßlich, velut suis vitiis desiderabilem efficere vellet avum, Liv.: ut tali successore desiderabilior ipse quandoque fieret, Suet. – b ...
φελλάτας , ὁ, λίϑος , eine unbekannte Steinart, aus der Bildsäulen gemacht wurden, auch φελλέτας und φελλάντας geschrieben; wahrscheinlich eine sehr poröse Steinart, wie Bimsstein, wenigstens nennt ihn Harpocr . λίϑος κισσηρώδης ; nach Hesych . hatte er seinen Namen ...
Verhaltungsbefehl, -maßregeln , praecepta, ōrum, n. pl. – er gab, erteilte seine V., quid fieri vellet, imperabat od. ostendit: er gab, erteilte ihm seine V., eum edocuit, quae ageret; ei quid fieri vellet ostendit: praecepit, quid observare eum vellet.
χρει-οφελέτης , ὁ , ion. = χρεωφελέτης , Hippocr .
2. ē-do , didī, ditum, ere, I) herausgeben ... ... erlassen, befehlen, iis editis imperiis, Liv. – ederet consul, quid fieri vellet, Liv.: ed. per libellos, Suet. – Partic. subst., edita, ...
sui (Genet.), das griech. οὗ, seiner (seiner ... ... als Dat. ethic., quid hic sibi vestitus quaerit? Ter.: quidnam sibi clamor vellet, Liv. – β) bei suus als Verstärkung des Besitzbegriffes, suo ...
pōno , posuī, positum, ere (zsgzg. aus po [= ... ... oder die Frage stellen, ponere iubebam, de quo quis audire vellet, Cic.: p. an etc., Sen. – e) jmd. in ein ...
cūro (altlat. coiro u. coero), āvī, ātum, ... ... Infin. Pass., neque vero haec inter se congruere possent, ut natura et procreari vellet et diligi procreatos non curaret, Cic. de fin. 3, 62: symbolos ...
2. dīco , dīxī, dictum, ere (indogerm. *deik, ... ... ) sagen = antworten, a quo cum quaesisset, quo se deduci vellet, et ille Athenas dixisset etc., Nep.: a quo cum quaereret Pyrrhus..., Cineas ...
2. colo , coluī, cultum, ere ( aus *quelō, ... ... ) colitur, Liv.: cum se templis et effigie numinum per flamines et sacerdotes coli vellet (v. Augustus), Tac. – ββ) m. Acc. des ...
... (cum Ulixes) affabilem et iucundum se esse vellet, Cic.: si vis me flere, Hor.: quem tamen unum ex multis ... ... Hor. sat. 1, 9, 6): u. so num quid vellet, Liv. – v. Lebl., neque chorda sonum reddit, quem ...
Wahl , I) die Handlung des Wählens: delectus. electio ( ... ... W. (in den Komitien), statim creatus (z.B. nudavit, quid vellet). – II) das Recht zu wählen, s. Wahlrecht. – III) ...
dēmo , dēmpsī, dēmptum, ere ( aus dē-emo), ... ... zugefallen sei) alienae, Curt.: si quid ad eas (leges) addi demi mutari vellet, Liv.: curasti, ut plus additum ad memoriam nominis nostri, quam demptum de ...
ōrno , āvī, ātum, āre (aus *ord[i]no), ... ... ) schmücken, ausschmücken, hervorheben, vom Redner, orationem, Cic.: quae vellet, Cic.: seditiones, loben, Cic.: fuit ornandus in Manilia lege Pompeius, ...
3. volo , ōnis, m. (velle), der Freiwillige ... ... 57, 11 aus dem Staatsschatz gekauft, wobei jeder einzelne vorher gefragt wurde, velletne militare [vgl. Varro LL. 6, 47], nach Macr. sat ...
bonus (arch. duonus, s. S. 852), a ... ... conf. 2, 6, 12. – hic si, quā modeste munifico esse licet, vellet bonus atque benignus esse, Hor. – m. Dat., vicinis bonus esto ...
... non potuit, Cic.: quem cum minus quam vellet moveret, Nep.: suis quemque stimulis m. ad bellum, Liv. – ... ... u. Konj., sed eisdem de causis, quo minus dimicare vellet, movebatur, Caes. b. c. 1, 82, 3. – δ ...
audio , īvī u. iī, ītum, īre ( aus ... ... ipsis rebus disputaret, Cic. – u. ponere iubebam de quo quis audire vellet, Cic.: ponere aliquid, ad quod audiam, volo, Cic. – v. ...
Buchempfehlung
Als leichte Unterhaltung verhohlene Gesellschaftskritik
78 Seiten, 6.80 Euro
Buchempfehlung
Zwischen 1804 und 1815 ist Heidelberg das intellektuelle Zentrum einer Bewegung, die sich von dort aus in der Welt verbreitet. Individuelles Erleben von Idylle und Harmonie, die Innerlichkeit der Seele sind die zentralen Themen der Hochromantik als Gegenbewegung zur von der Antike inspirierten Klassik und der vernunftgetriebenen Aufklärung. Acht der ganz großen Erzählungen der Hochromantik hat Michael Holzinger für diese Leseausgabe zusammengestellt.
390 Seiten, 19.80 Euro