avus (archaist. avos), ī, m., der Ahn, I) eig., der Großvater, pater, avos, proavos, abavos, atavos, tritavos, Plaut.: pater, patruus, avus, proavus, atavus, Cic.: avi ...
vōs , ihr, euch, s. tū.
avos , s. avus.
aevos , ī, m., s. aevum /.
dīvos , s. dīvus /.
servos , s. servus.
clīvos , s. clīvus.
voster , tra, trum, s. vester.
cervos , s. cervus.
Vosegus (in guten Hdschrn. auch Vosagus u. in minder guten Vogesus), ī, m., ein Gebirge in Gallien, j. Vogesen, Wasgau (im Elsaß), Caes. b.G. 4, 10, 1. Plin. 16, ...
nervōsē , Adv. (nervosus), kernhaft, kräftig, mit Nachdruck, Planc. in Cic. ep.: nervosius dicere, Cic., od. aliquid disserere, Cic.
nivōsus , a, um (nix), schneereich, grando, Liv.: hiems, Liv.: locus, Colum.: Scythia, Ov.: sidus, Schnee bringend, Stat.
ūlvōsus , a, um (ulva), reich an Schilfgras, Sidon. epist. 1, 5, 4; carm. 7, 324.
sēvōsus , a, um, s. sēbōsus.
nervōsus , a, um (nervus), sehnig, muskulös, nervig ... ... puella, Lucr.: poples, Ov.: nervosius illud, d.i. mentula, Catull. 67, 27. – ... ... nervig, kernhaft (= kraftvoll, geistreich u. gedrängt), quis Aristotele nervosior, Cic. Brut. 121. – 2) ...
silvōsus , a, um (silva), I) voller Wald, ... ... 7: locus, Augustin. in psalm. 95, 5. – subst., silvōsa, ōrum, n., ... ... 3. – II) voller Holz, arbor, Vitr.: rami emicant silvosā multitudine, Plin.: im Bilde, exstirpa silvosa dumeta avaritiae, Augustin. conf. 13, 19, 24 ...
clīvōsus , a, um (clivus), abschüssig, steil ... ... via, ICt.: viae suāpte naturā clivosae, Amm. 16, 11, 8: cl. rus, an einer ... ... mit vielem Geröll, Verg. georg. 2, 212. – Bildl., clivosus trames vitae, Sil. 6, 120.
Landvosk , homines rustici u. bl. rustici, agrestes (die Land-, Feldbewohner, Ggstz. urbani). – plebs rustica (das gemeine Volk auf dem Lande, Ggstz. urbani). – pagani (die Dorfbewohner).
salīvōsus , a, um (saliva), I) voll Speichel, geifernd, labra, Verg. cat. 5, 29: labia, Apul apol. 59. – von Pers., viel Speichel auswerfend, aegrotans, Cael. Aur. de morb. acut. 2, ...
cavōsitās , ātis, f. (*cavosus v. cavus), die Höhlung, Tert. de anim. 55 u.a.: Plur., Tert. de pudic. 20.
Buchempfehlung
Der Teufel kommt auf die Erde weil die Hölle geputzt wird, er kauft junge Frauen, stiftet junge Männer zum Mord an und fällt auf eine mit Kondomen als Köder gefüllte Falle rein. Grabbes von ihm selbst als Gegenstück zu seinem nihilistischen Herzog von Gothland empfundenes Lustspiel widersetzt sich jeder konventionellen Schemeneinteilung. Es ist rüpelhafte Groteske, drastische Satire und komischer Scherz gleichermaßen.
58 Seiten, 4.80 Euro