avus (archaist. avos), ī, m., der Ahn, I) eig., der Großvater, pater, avos, proavos, abavos, atavos, tritavos, Plaut.: pater, patruus, avus, proavus, atavus, Cic.: avi ...
vōs , ihr, euch, s. tū.
avos , s. avus.
aevos , ī, m., s. aevum /.
dīvos , s. dīvus /.
servos , s. servus.
clīvos , s. clīvus.
voster , tra, trum, s. vester.
cervos , s. cervus.
Vosegus (in guten Hdschrn. auch Vosagus u. in minder guten Vogesus), ī, m., ein Gebirge in Gallien, j. Vogesen, Wasgau (im Elsaß), Caes. b.G. 4, 10, 1. Plin. 16, ...
nervōsē , Adv. (nervosus), kernhaft, kräftig, mit Nachdruck, Planc. in Cic. ep.: nervosius dicere, Cic., od. aliquid disserere, Cic.
nivōsus , a, um (nix), schneereich, grando, Liv.: hiems, Liv.: locus, Colum.: Scythia, Ov.: sidus, Schnee bringend, Stat.
ūlvōsus , a, um (ulva), reich an Schilfgras, Sidon. epist. 1, 5, 4; carm. 7, 324.
sēvōsus , a, um, s. sēbōsus.
nervōsus , a, um (nervus), sehnig, muskulös, nervig ... ... puella, Lucr.: poples, Ov.: nervosius illud, d.i. mentula, Catull. 67, 27. – ... ... nervig, kernhaft (= kraftvoll, geistreich u. gedrängt), quis Aristotele nervosior, Cic. Brut. 121. – 2) ...
silvōsus , a, um (silva), I) voller Wald, ... ... 7: locus, Augustin. in psalm. 95, 5. – subst., silvōsa, ōrum, n., ... ... 3. – II) voller Holz, arbor, Vitr.: rami emicant silvosā multitudine, Plin.: im Bilde, exstirpa silvosa dumeta avaritiae, Augustin. conf. 13, 19, 24 ...
clīvōsus , a, um (clivus), abschüssig, steil ... ... via, ICt.: viae suāpte naturā clivosae, Amm. 16, 11, 8: cl. rus, an einer ... ... mit vielem Geröll, Verg. georg. 2, 212. – Bildl., clivosus trames vitae, Sil. 6, 120.
Landvosk , homines rustici u. bl. rustici, agrestes (die Land-, Feldbewohner, Ggstz. urbani). – plebs rustica (das gemeine Volk auf dem Lande, Ggstz. urbani). – pagani (die Dorfbewohner).
salīvōsus , a, um (saliva), I) voll Speichel, geifernd, labra, Verg. cat. 5, 29: labia, Apul apol. 59. – von Pers., viel Speichel auswerfend, aegrotans, Cael. Aur. de morb. acut. 2, ...
cavōsitās , ātis, f. (*cavosus v. cavus), die Höhlung, Tert. de anim. 55 u.a.: Plur., Tert. de pudic. 20.
Buchempfehlung
In die Zeit zwischen dem ersten März 1815, als Napoleon aus Elba zurückkehrt, und der Schlacht bei Waterloo am 18. Juni desselben Jahres konzentriert Grabbe das komplexe Wechselspiel zwischen Umbruch und Wiederherstellung, zwischen historischen Bedingungen und Konsequenzen. »Mit Napoleons Ende ward es mit der Welt, als wäre sie ein ausgelesenes Buch.« C.D.G.
138 Seiten, 7.80 Euro