Apostel apostŏlus (Eccl.). – Apostelgeschichte , acta apostolorum (Eccl.) – apostolisch , apostolicus (zu einem Apostel gehörig, Eccl.). – *ab apostolo traditus (von einem Apostel gelehrt, überliefert). – Adv. *apostolorum more.
Iūdās , ae, m., mit dem Beinamen Iscariotes, einer der Apostel Jesu, Vulg. Matth. 10, 4 u.a. Iuvenc. 4, 428. Sedul. 5, 38.
petrëus , a, um, petrëisch, pedes, entweder von petra Fels, od. vom Apostel Petrus, Augustin. serm. 297, 2 extr.
Colossae , ārum, f. (Κολοσσα ... ... ;), Stadt in Phrygien am Lykus, j. Khonas, an deren Einwohner der Apostel Paulus den bekannten Brief an die Kolosser (Κολοσσ ...
laudātor , ōris, m. (laudo), I) der Lobredner ... ... , Ov.: turpissimi cuiusque facti, Ps. Quint. decl.: parsimoniae paupertatisque, Prediger (Apostel), Lact.: pacis semper laudator, semper auctor, Cic.: paratus ad falsa laudator ...
apostolus , ī, m. (ἀπόστολ ... ... höhern Richter, rein lat. dimissoriae litterae, ICt. – II) der Apostel, Hieron. ep. in Gal. 1, 1 u.a. Eccl ...
apostolicus , a, um (ἀποστολ ... ... . – subst., apostolicī, ōrum, m., die Schüler u. Freunde der Apostel, Tert. praescr. adv. haer. 32: auch Name einer christl. ...
pseudapostolus u. pseudoapostolus , ī, m. (ψευδαπόστολος), der unechte Apostel, Eccl.
ψευδ-από-στολος , ὁ , falscher Gesandter, Apostel, K. S .
praedicātor , ōris, m. (1. praedico), I) der ... ... . 4, 28. Augustin. conf. 6, 2: pr. gentium (v. Apostel Paulus), Sulp. Sev. epist. 1, 6. – B) prägn., ...
ἀπό-στολος , abgesandt, weggeschickt, ... ... ., der Bote, ἐς πόλιν ἐγένετο , Her . 1, 21; der Apostel, N. T . u. K. S .; übh. Reisender, bes ...