con-decet , es geziemt sich, capies quod te condecet, Plaut. Amph. 722: quod haud Atticam condecet disciplinam, Plaut. Cas. 652: ornatus hic satine me condecet? Plaut. Pseud. 935: sic enim condecet illum, Vulg. Sirach 33, ...
con-queror , questus sum, querī, über etw. sich beklagen, sich ... ... usw. in Klagen ausbrechen, wehklagen, conqueri fortunam adversam, non lamentari decet, Pacuv. fr.: suum fatum aut fortunam, Cornif. rhet.: fortunas suas cum ...
kollegialisch; z.B. koll. Verbindung, s. ... ... ein Mann, dessen gutes koll. Benehmen ich aus Erfahrung kenne, expertus mihi con cordi collegio vir. – Adv. ut decet collegam. – mit jmd. nicht k. leben (auf keinem k. ...
cōn-fero , contulī, collātum (conlātum), cōnferre, I) zusammentragen, -bringen, ... ... Hispanis esset, Liv. – absol. = sich besprechen, omnes sapientes decet conferre et fabulari, Plaut. rud. 338: c. cum alqo, Augustin. ...
... trahere), Liv.: consequi laudem, s. cōn-sequorno. II, 2, a, α (Bd. I. S. ... ... genere et in divitiis liberos hominem educare, Plaut.: id facere laus est quod decet, non quod licet, Sen. poët.: laudis est purum tenuisse ferrum, ...
... es sich gehört u. gebührt, ut decet et par est: anders, als es sich gehört und gebührt (z ... ... (Teilnehmer einer Sache sein, z.B. societatis eiusdem). – teneri, con - tineri alqā re (in etw. inbegriffen sein, z.B. ...