Enthauptung , amputatio capitis (ICt.).
dēcollātio , ōnis, f. (decollo), die Enthauptung, Paul. sent. 5, 17, 3 (bei Ulp. dig. 48, 19, 28 pr. capitis amputatio); vgl. Gloss. ›decollatio, τραχηλοκοπία, κεφαλης ἀποτομή‹.
ἀπο-κεφαλισμός , ὁ , Enthauptung, Plut. Is. et Os . 20.
ἀπο-τυμπανισμός , ὁ , Enthauptung, Sp .