fāno , āre (fanum), weihen, heiligen, Varro LL. 6, 54.
πανο ῦργος , eigtl. Alles zu thun im Stande; im guten Sinne, zu jedem Geschäfte tüchtig, geschickt, gewandt , wie Arist. eth . 6, 12 sagt διὸ καὶ τοὺς φρονίμους δεινοὺς καὶ πανούργους φαμὲν εἶναι; vgl. Schol. Ar ...
πανο υργέω , ein πανοῦργος sein, listig od. bübisch handeln, ein Bubenstück ausführen; absolut, Antiph . 5, 65; Eur. Med . 583; Ar. Ach . 658; τί , Plut . 368. 876, wie ὅσια πανουργήσασα Soph ...
πανο υργία , ἡ , List, Schelmerei, Tücke; Aesch. Spt . 585; Soph. Ant . 300; πανουργίαις μείζοσι κεκασμένος , Ar. Equ . 681; Plat. Legg . V, 747 c u. Folgde, wie Arist. Eth . 6 ...
πανο ύργημα , τό, = πανούργευμα , Soph. El . 1387 u. Sp .
πανο ύργευμα , τό , listige Handlung, Bubenstück, Schol. Ar. Equ . 414 u. Sp .
πανο υργικός , ή, όν , listig, bübisch, Sp . – Adv., Ar. Plut . 1064.
πανο υργεύομαι , = πανουργέω , LXX.
2. hīc u. arch. heic , Adv., ... ... , hier bei uns, Komik., Cic. u.a.: hic in fano, hic in proximo, hic ante aedes, Plaut.: m. folg. Genet ...
asȳlum , ī, n. (ἄσυλον), ... ... Min. Fel.: lucus asyli, Tac.: vetustum asyli ius, Tac.: ubi et in fano lucoque eā religione eo iure sancto, quo sunt templa, quae asyla Graeci appellant ...
ad-vēlo , āre, umhüllen, bekränzen, panno purpureo nudos umeros, Lampr. Comm. 15, 3: viridi tempora lauro, Verg. Aen. 5, 246.
dif-fringo , frēgī, frāctum, ere (dis u. frango), ... ... com. fr.: ei caput hoc patibulo, Titin. fr.: cum colossici Apollinis in fano basis vetustate esset diffracta, Vitr. – außerdem Partiz., zB. axe diffracto ...
racēmātus , a, um (racemus), bebeert, (panica) mammosa, e pano parvis racemata paniculis, Plin. 18, 54.
sacrilegus , a, um (sacra u. lego), I) ... ... subst., der Tempelräuber, Cic. u. Nep.: exi e fano, natum quantum est hominum sacrilegissime, Plaut. rud. 706. – II) ...
faveo , fāvī, fautum, ēre (nach Bücheler Nbf. v. ... ... Zuschauern, m. Dat., alci, Liv. u.a.: equo, Ov.: panno, Plin. ep. – absol., turba faventium, Hor.: clamor, qualis ...
migro , āvī, ātum, āre, (zu griech. ἀμείβω, ... ... (nach seiner Bequemlichkeit auszieht) minuta conquirere, Sen.: ab Tarquiniis, Liv.: e fano foras, Plaut.: ex urbe rus, Ter.: ad generum, Cic.: aliorsum, ...
... Cic.: fana reficere, Cic.: pecuniam in fano ponere, Cic. – insbes., der Heidentempel, Ambros. ... ... n., eine Stadt an der Küste von Umbrien in Mittelitalien, j. Fano, Caes. b. c. 1, 11, 4: vollst. Fanum ...
ob-sum , fuī, esse, entgegen-, hinderlich sein, schaden ... ... . nihil obest m. folg. Infin.: nec, dum degrandinat, obsit agresti fano supposuisse pecus, Ov. fast. 4, 755 sq.: nihil obest dicere, Cic ...
tantus , a, um ( von tam, wie quantus ... ... = so sehr, so weit, α) neben Verben: de fano illo dico, de quo tantum, quantum me amas, velim cogites, Cic.: ...
nehmen , sumere (Daliegendes etc. wegnehmen, für sich hinnehmen, ... ... patinam [von der Tafel n.]: bes. raubend, z.B. pecuniam ex fano). – demere de alqa re (herab-, ab- od. wegnehmen, eig, ...
Buchempfehlung
Schon der Titel, der auch damals kein geläufiges Synonym für »Autobiografie« war, zeigt den skurril humorvollen Stil des Autors Jean Paul, der in den letzten Jahren vor seiner Erblindung seine Jugenderinnerungen aufgeschrieben und in drei »Vorlesungen« angeordnet hat. »Ich bin ein Ich« stellt er dabei selbstbewußt fest.
56 Seiten, 3.80 Euro
Buchempfehlung
1799 schreibt Novalis seinen Heinrich von Ofterdingen und schafft mit der blauen Blume, nach der der Jüngling sich sehnt, das Symbol einer der wirkungsmächtigsten Epochen unseres Kulturkreises. Ricarda Huch wird dazu viel später bemerken: »Die blaue Blume ist aber das, was jeder sucht, ohne es selbst zu wissen, nenne man es nun Gott, Ewigkeit oder Liebe.« Diese und fünf weitere große Erzählungen der Frühromantik hat Michael Holzinger für diese Leseausgabe ausgewählt.
396 Seiten, 19.80 Euro