parra , ae, f., ein Vogel, dessen Geschrei Unglück bedeutete, nach einigen die Schleiereule (j. im Venetianischen parruzza), nach anderen der Grünspecht, Plaut. asin. 260. Plin. 18, 292. Hor. carm. 3, 27 ...
Meise , parra.
1. pārus , ī, m., richtiger parrus, Nbf. von parra, w. s.
recino , ere (re u. cano), I) widertönen, ... ... .: in vocibus nostrorum oratorum recinit quiddam et resonat urbanius, Cic. Brut. 171: parra recinens, ihren hallenden Ruf hören lassend, Hor. carm. 3, 27, ...
parrus , s. parra.
tinnipo , āre, Naturlaut des Vogels parrus (s. parra), Anthol. Lat. 733, 9 (1079, 9) u. 762, 9 (233, 9). Aldh. de re gramm. in Class. auct. 5. p. 570, 7.
torridus , a, um (torreo), I) passiv = ... ... .: fons, ausgetrocknet, Liv.: campi siccitate torridi, Liv.: tellus, Lucr.: farra, Ov. – b) übtr., dürr, mager, ohne Saft, ...
vē-grandis (vaegrandis), e, abnorm seiner Größe nach, I) nicht eben groß, klein, winzig, oves, Varro: farra, Ov.: frumentum, Fest.: faba, Paul. ex Fest.: gradus, Plaut. ...
cōn-suādeo , sī, sum, ēre, nachdrücklich raten, -anraten ... ... censeo, id consuadeo? Plaut. merc. 143: picus et cornix ab laeva, corvus parra ab dextera consuadent, geben günstige Wahrzeichen, Plaut. asin. 261: mit ...
2. do , dedī, datum, dare (altind. dádā-ti ... ... dederant, Lucr.: tellus dedit ferarum ingentia corpora partu, Lucr.: terra fabas tantum duraque farra dabat, Ov.: cum segetes occat tibi mox frumenta daturas, Hor.: quercus singulos ...
... . – Plur., flava farra, Verg. georg. 1, 73: dura farra, Ov. fast. 6, 180: farra paucissima, Iuven. 14, 154: passura farra bis ignem (weil geröStet ... ... 26: farre litare, Pers. 2, 75: Plur., torrida cum mica farra, Ov. fast. 2 ...
... , messem, Plaut.: arva, Prop.: farra, Ov.: von der Weinlese, vindemiam, Plin.: uva metitur, Plin ... ... u. bl. barbam, Iuven.: capillos, Mart.: rosam pollice, Mart.: farra metebat aper, Ov. – 2) (wie ἀμάω) niedermähen ...
iacio , iēcī, iactum, ere (zu griech. ιημι = ... ... = äen, triticum, Varro LL.: semen, Verg. u. Ov.: farra, Ov. – B) bildl.: 1) im allg., werfen ...
frago , frēgī, frāctum, ere ( gotisch brikan, ahd. ... ... 23): frumenta aquariis molis, Pallad. 1, 42: tracto pars frangit adorea saxo farra, Val. Flacc. 2, 448: frangere fruges saxo, Verg. georg. 1 ...
1. laetus , a, um freudig, fröhlich, heiter, ... ... Cic.: frugiferae aut laetae arbores, Sen.: vite quid est laetius? Cic.: laetissima farra, Verg.: laetos oculis afflavit honores, Verg.: colles frondibus laeti, Curt. – ...
salsus , a, um, PAdi. (v. salo od. ... ... v. Meere, Verg.: mola salsa, Mart., u. poet., salsa farra, Ov., od. salsae fruges, Verg., s. mola. – ...
vescus , a, um ( verwandt mit vescor), I) aktiv ... ... dah. mager = wenig Nahrungsstoff enthaltend, salicum frondes, Verg.: farra, Ov. – übtr. = dürftig, an minutae istae adhortationes ...
oenanthē , ēs, f. (οἰνάνθη ... ... pimpinelloides, L.), Plin. 21, 167. – III) ein Vogel, sonst parra gen., wahrsch. der Kiebitz, Plin. 10, 87.