ferrārius , a, um (ferrum), zum Eisen gehörig, Eisen-, I) ... ... die Eisenhütte u. die Waffenschmiede, Plin. – II) subst.: A) ferrārius , iī, m., der Eisenarbeiter, Schmied, Sen. ep. ...
Schmied , faber od. opifex ferrarius; opifex ferri. – Sprichw., ein jeder ist seines Glückes Sch., faber est suae quisque fortunae (Ps. Sall. de rep. 1, 1. § 2); sui cuique mores fingunt fortunam (Nep., Att. 11, ...
ferrārea od. ferrāria , ae, f., s. ferrārius.
Eisenhütte , officina ferraria – Eisenplatte , lamina ferrea. – mit einer Ei. beschlagen, laminā ferratus. – Eisenrost , ferrūgo; ferri robīgo. – Eisenschmied , faber ferrarius.
Grobschmied , faber ferrarius.
1. faber , brī, m. (viell. verkürzt aus faciber ... ... , marmoris, eboris, Hor.: faber compedum, Auson.: tignarius, Zimmermann, Cic.: ferrarius, Schmied, Plaut. u. Treb. Poll.: aerarius, Arbeiter in ...
opifex , ficis, c. (opus u. facio), I) Werkmeister, Verfasser, Arbeiter, Bildner (Bildnerin ), meist attrib., mundi, Cic.: ... ... servitia, Sall.: opificis socius (Gehilfe), Macr.: opifex ferri, Aur. Vict., ferrarius, Treb. Poll.
ferreus , a, um (ferrum), I) aus Eisen, eisern ... ... Eisen ähnlich, eisenartig, color, Plin. 37, 170. – B) = ferrarius, zum Eisen gehörig, fabrica, die Bearbeitung des Eisens, Plin ...