flammeum , eī, n., s. flammeusno. II.
Schleier , velamen. – flammeum oder (kleiner) flammeolum (der Brautschleier). – (sich) den Sch. überwerfen, caput velare: den Sch. nehmen (v. einer Nonne), velamine capitis sacro Christo desponderi (Eccl.); cultui divino sacrari Christiano ritu (Spät ...
flammeolum , ī, n. (Demin. v. flammeum), ein kleiner Brautschleier, Iuven. 10, 334. Prud. psych. 449.
flammeārius , iī, m. (flammeum), der Verfertiger von Brautschleiern, Plaut. aul. 510.
Brautschleier , flammĕum; velamen nuptiale (Eccl.). – Brautschmuck, -staat , mundus nuptialis. – jmdm. den B. anlegen, alqam mundo nuptiali ornare. – Brautwerber , nuptiarum conciliator. – B. sein, den B. machen, nuptias conciliare ...
... nubens, Mart. Cap. 5. § 538: flammeum capere, Catull. 61, 8: flammea sumere, Iuven. 2, 124: puellae caput involvere flammeo, Petron. 26, 1: indere alci flammeum, Sulp. Sev. chron. 2, 28, 2: flammea ... ... im Hause eine Hochzeit sei, aufgesteckt wurde, flammeum expassum, Caecil. com. 198.
sanguineus , a, um (sanguis), zum Blute gehörig, ... ... Hor.: caedes, Ov. – 2) blutfarbig, blutrot, sagulum, Cic.: flammeum, Schol. Iuven.: color vini, Plin.: sucus herbae, Plin. – II) ...