furiōsē , Adv. (furiosus), wütend, rasend, unsinnig, aliquid f. facere, Cic. ad Att. 8, 5, 1: in alqm cum gladio furiosius irruere, Spart. Hadr. 12, 5: furiosissime qui dixit, Sen. contr 10, 5 (34), ...
curro , cucurrī, cursum, ere (currus, vgl. mhd. ... ... v. den Augen, rollen, oculi currentes, huc illucque directi et furiose respicientes, Cassiod. hist. eccl. 7, 2. p. 281 (a) ...
paeniteo (poeniteo), uī, ēre (paene), I) Unlust-, ... ... paenitet, Gell. – mit bl. Acc. pers., solet Dionysium, cum aliqiud furiose fecit, paenitere, Cic. – m. bl. Nom. pronom. neutr., ...
unsinnig , amens (z.B. homo, ratio). – insanus (ohne richtigen Verstand, toll, z.B. homo: u. contio: u. ... ... nach etwas haben, ad insaniam concupiscere alqd. – Adv . insane; furiose; inepte.