glūtinum , ī, n., s. glūten.
Leim , glutĭnum. gluten (Tischlerleim). – viscum (Vogelleim: mit solchem bestrichen, viscatus).
glūten , inis, n. u. glūtinum , ī, n. (*gluo), der Leim, I) eig., Form -en bei Verg., Cels. u.a.: Form -um bei Sall. fr., Cels. u.a. ...
ag-glūtino (ad-glūtino), āvī, ātum, āre, »durch Kleister, Leim ( glutinum), Kitt, Lötmasse ( ferrumen) u. dgl. an etw. anfügen, befestigen«, anleimen, ankitten, ankleben, anheften u. dgl., I) eig ...
fidēlis , e (fidēs, eī), der Treue beweist, Treue hält ... ... = haltbar, dauerhaft, tüchtig, lorica, Verg.: structura, Frontin.: glutinum, Plin.: memoria, Quint.: fidelior pice, Plin.
fermentum , ī, n. (ferveo), I) die Gärung ... ... inesse, Solin, praef. 2: eius cognitio fermentum quoddam est vitae ac rei dissociabilis glutinum, Arnob. 2, 32: et istud fermentum (Gärstoff = Ärgernis, Ursache ...