1. gradātus , a, um (gradus), abgestuft, stufenartig, corticum pollices, Plin. 13, 29: buxus, Plin. ep. 5, 6, 17.
2. gradātus , ūs, m. = gradatio no. II (w. s.), Iul. Rufinian. de schem. lex. 19.
Stufe , gradus (eig. und bildl., z.B. aetatis ... ... ., bl. saxum (z.B. imum). – mit Stufen versehen, gradatus: man gelangt auf hundert Stufen, es führen hundert Stufen zu einem Ort, ...
stufenartig , ut gradus (wie Stufen, z.B. cautes ut gradus consurgunt). – st. behauen, gradatus (z.B. buxus).