1. gurgulio , ōnis, m. (gurges), die Gurgel, Luftröhre, Varro u.a.: gurgulionibus insectis, Cic. fr.: gurgulione consecto, Amm.: huic gurgulio est exercitor, der Schlund, d.i. der Rausch, Plaut. trin. ...
2. gurgulio , ōnis, m., s. 2. curculio.
gurges , gitis, m. (verwandt mit gula, gurgulio), I) Strudel, reißende Strömung, reißende Flut u. übh. Tiefe, Abgrund im Wasser, altus, Verg.: rapidus, Liv.: Rheni fossa gurgitibus illis redundans, Cic.: ...
2. curculio (gurgulio), ōnis, m., I) der Kornwurm, Cato r. ... ... 2 u. 7, 3, 2 (fast überall mit der Variante gurgulio). – II) übtr., das männliche Glied, gurg. ...
1. curculio , s. 1. gurgulio. – dah. Curculio, Gurgelmensch, Gurgler = (Schlemmer), Name eines Parasiten in dem gleichnamigen Stücke des Plautus.
gurguliōnius (curculiōnius), a, um (1. gurgulio), zum Schlunde ( Rausche ) gehörig, campi curc., Rauschgefilde (= Zechgelage), *Plaut. mil. 13 (nach Brix' Vermutung).