ornus , ī, f., I) die wilde Bergesche od. Mannaesche (Fraxinus Ornus, L.), Colum. de ... ... – II) meton. (poet.) = ein eschener Speer, ornus ferrata, Sil. 1, 337: vibrabilis ornus, Auson. epist. 25, 108. p. 193 Schenkl.
hōrnus , a, um (zu griech. ὧρος, das Jahr), ... ... messis, Varro fr.: vina, Hor.: agni, Prop. – subst., hōrnus, ī, m., der heurige Ertrag an Wolle, Milch, ...
nūto , āvi, ātum, āre (Frequent. von *nuo), ... ... I) im allg.: A) eig.: rami pondere nutant, Ov.: ornus nutat, Verg.: nutant galeae, Liv.: nutat sidus, zittert mit schimmerndem Glanze ...
hōrnō , Adv. (hornus), heuer, Plaut. most. 159. Lucil. 273. Varro sat. Men. 142: Ggstz. anno (vor'm Jahre), Lucil. 781.
orneus , a, um (ornus), von der wilden Bergesche, Colum. 11, 2, 82.
annōsus , a, um (annus), viele Jahre habend, hochbejahrt, ... ... 1: cornix, Hor.: vinum, Ov. u. Plin.: vitis, Sen.: ornus, Verg.: arbor, Plin. – Compar., Augustin. conf. 1, 7: ...
vibrābilis , e (vibro), I) schwingbar, ornus (Speer), Auson. epist. 24, 108. – II) zitternd, schimmernd, sidus, Mart. Cap. 1. § 29.
hōrnōtinus , a, um (hornus), heurig, von diesem Jahre, nuces, Cato: frumentum, Cic.
1. minor , ātus sum, ārī ( mit minae u. ... ... Ov. – v. lebl. Subjj., domus mea deflagrationem urbi minaretur, Cic.: ornus minatur usque, droht zu fallen, Verg.: minanti (drohenden = bevorstehenden) ...
vulnus (arch. volnus), eris, n. (aus * ... ... Hieb, Stich, Schnitt, Einschnitt, falcis, Ov.: calcei, Iuven.: ornus vulneribus evicta, Verg.: humus reformidat vulnus (aratri), Ov. – 2) ...
servio , īvī u. iī, ītum, īre (servus), ... ... .: amori aliorum, Cic.: auribus alcis, Caes.: iracundiae, Cic.: totus tibi serviet hornus, zu Diensten stehen, Calp.: quid comparabile habebat honor a me delatus ...
diesfalls , hac in re hac in causa (in diesem Falle ... ... – diesjährig , huius od. (bezugsweise) eius anni. – hornotĭnus. hornus (heurig, in diesem Jahre erzeugt, von Früch ten und Tieren). – ...