ortulānus , s. hortulānus.
hortulānus , a, um (hortus), zum Garten gehörig, ... ... 6, 34. – subst., hortulānus, ī, m., der Gärtner, Gartenaufseher, Macr. ... ... , 3, 20. Apul. met. 9, 39 u. 40: ortulanus, Corp. inscr. Lat. 6, 9473 ...
Gärtner , hortulanus (Spät.). – olĭtor (Gemüsegärtner). – topiarius (Ziergärtner).
asparagus , ī, m. (ἀσπάραγ ... ... . 13, 21. Iuven. 5, 82 u. 11, 69: asp. hortulanus, Ggstz. agrestis, Edict. Diocl. 6, 34 u. 35. ...