1. Hymēn , enis, m. (Ὑμήν), I ... ... . 6, 44; met. 1, 480 u.a. – verb. Hymen Hymenaeus, Catull. 62, 5 u.a. Ov. her. 14, 27 ...
Ehegott , deus coniugalis. – Bei den Römern Hymen od. Hymenaeus. – Ehehälfte , uxor. – Streit mit der E., lis uxoria. – Eheherr , s. Mann no. III. – Ehekontrakt , s. Ehevertrag ...
epithalamium , iī, n. (επιθαλά ... ... das meist chorweise vor der Brautkammer (thalamus) abgesungen wurde (hingegen der hymenaeus bei der Heimführung der Braut), Quint. 9, 3, 16. Treb. ...
Hochzeitsgeschenk , donum oder munus nuptiale. – dotale munus ( ... ... , vestitus nuptiallis Hochzeitsgott , Hymen (Ύμήν) od. Hymenaeus (Ύμέναιος). – Hochzeitskleid , ...
... = Hymen, der Gott der Vermählung, -der Hochzeiten, Hymenäus, Varro sat. Men. 39. Ov. met. 10, 2. ... ... . Serv. Verg. Aen. 4, 99 u.a.: verb. Hymen Hymenaeus, Catull. 62, 5. Ov. her. 14, 27.
1. genus , eris, n. (geno = gigno, vgl. ... ... ), Verg.: Augustus Caesar, Divi genus, Verg.: Uraniae g. (v. Hymenaeus), Catull.: g. Adrasti (v. Diomedes, Enkel des Adrastus), Ov.: ...
comitor , ātus sum, āri (comes), I) jmds. ... ... oves, Verg.: domino comitante, Ov.: poet., nubere non comitante deo (Hymenäus), ohne Zustimmung des H., Prop.: paucis comitantibus, Ov. u. ...
Calliopē , ēs, f. (Καλλιόπ ... ... 960;ήϊος), kalliopëisch, der Kalliope, puer, v. Hymenäus, Anthol. Lat. 6, 941, 77 (283, 77): musici, Firm ...