immeritō , s. im-meritus.
2. meritō , Adv. (meritus), verdientermaßen, nach Verdienst, ... ... billig, aus gutem Grunde, merito sum iratus Metello, Cic.: merito abdicasti an immerito? Sen. rhet.: merito ac iure laudari, Cic.: te ipse iure optimo, ...
unwürdig , indignus, einer Sache, alqā re, od. zu etc., qui mit folg. Konj. – immeritus (unverdient, von Dingen). – ... ... omnes indignitates = jede Art unwürdiger Behandlung). – Adv . indigne. – immerito (unverdienterweise).
unverdient , immeritus (z.B. laus). – indignus ( ... ... .B. invidia, suspicio, laus). – Adv. (= unverdienterweise) immerito. – ganz unv., immeritissimo: unv. angeklagt, immerens.
dīrus , a, um (verwandt mit δεινός v. δείδω ... ... Sen. Med. 13. Pacat. pan. 42, 3: Dirarum insectatio, quae non immerito ultrices vocantur, Aur. Vict. epit. 21, 3.
1. numero , āvī, ātum, āre (numerus), zählen, ... ... portenti atque prodigii simile numeretur, Cic.: qui tum principes numerabantur, Cic.: ut haud immerito omnes deinceps conditores (als Gr.) partium certe urbis numerentur, Liv.
Gebühr , I) Pflicht u. Verbindlichkeit: officium. – nach ... ... wider die G., contra od. praeter officium (gegen die Pflicht); immerito (wi der Verdienst); contra ius fasque (gegen Recht u. Pflicht): ...
Unrecht , das, iniuria (dieungerechte Handlung). – jmdm. (ein) U. tun, iniuriam alci facere od. inferre; iniuriā ... ... iniuriā ignoscere quam persequi malle. – mit Unrecht, iniuriā (ohne Grund); immerito (unverdienterweise); falso (fälschlich).
prae-opto , āvī, ātum, āre, I) lieber wollen, ... ... mit folg. Infin., caput periculo ponere, Plaut.: nudo corpore pugnare, Caes.: immerito quam iure violari, Curt.: perire, Tac.: perire praeoptare quam non perdere eos ...
con-trīsto , āvī, ātum, āre (con u. tristis), ... ... Balbum Cornelium, Cael. in Cic. ep.: sequetur pars, quae solet non immerito contristare et in sollicitudinem adducere, Sen. – Passiv contristari medial = ...
im-meritus , a, um (in u. ... ... haud imm., Liv.: opes, Mart.: testis meriti atque immeriti triumphi, Liv.: immerito meo, wider mein Verschulden, Plaut. – immeritō, Adv., unverdient, ohne Schuld, Ter. u. Cic.: ...
unverschuldet , I) ohne Geldschulden: liber (ohne Schulden). – aere alieno liberatus (von Schulden befreit). – II) ohne Verschulden: ... ... meā (tuā, eius) culpā (ohne meine, deine, seine Schuld). – immerito, ganz, immeritissimo (unverdienterweise).
Verschulden, das, -ung, culpa (die Schuld als Vergehen, ... ... nicht etc., stetit per eum, quo minus m. Konj.: ohne V., immerito (unverdienterweise): ohne mein V., nullā meā culpā (ohne meine Schuld). ...