immodicē , Adv. (immodicus), unmäßig, ohne Maß u. Ziel, ... ... , Colum. – II) übtr.: lingua acerba et imm. libera, Liv.: immodice immodesteque gloriari Hannibale victo ab se, Liv.: insolenter et imm. abuti indulgentiā ...
Filz , I) eig.: coacta, ōrum, n. pl. ... ... filzig« die Adjj. – Filzdecke , vestis coacta. – filzig , immodice parcus (unmäßig sparsam). – sordidus. illiberalis (schmutzig geizig). – ...
ferōcio , īre (ferox), sich unbändig-, übermütig gebärden, ... ... , a) v. Pers.u. deren Sinn: (animi militum) non immodice ferocirent, Gell.: eādem peste infectum f., Apul.: f. in hanc sectam, ...
immodestē , Adv. (immodestus), maßlos, taktlos, ungebührlich, unbescheiden, amare, Plaut.: immodice immodesteque gloriari Hannibale victo ab se, Liv.: imm. atque intemperanter facere omnia, Quint.
ungezügelt , bildl., effrenatus (z.B. cupiditas: u. ... ... impotens (unbändig, z.B. animus, laetitia). – eineung. Zunge, immodice libera lingua. – Adv . effrenate; licenter.
mißbrauchen , eine Sache, alqā re perverse uti, abuti (einen verkehrten Gebrauch von etwas machen). – immodice od. immoderate od. intemperanter od. insolenter od. insolenter et immodice abuti alqā re (über die Schranken der Bescheidenheit, Mäßigung hinaus eine Sache ...
mißbräuchlich , durch die Advv. perverse (verkehrt), immodice od. intemperanter od. insolenter od. insolenter et immodice (über das rechte Maß hinaus, übertrieben) od. contra morem (gegen ...
Maß , mensura (das Maß, wonach das Verhältnis der Größe ... ... u. Ziel, sine modo; praeter, extra, supra modum; nullo adhibito modo; immodice; immoderate. – Maß halten, anwenden, modum tenere, retinere, servare; ...
iacto , āvī, ātum, āre (Intens. v. iacio), ... ... apud Chaeronaeam victoriam sui operis fuisse iactavit, Curt. 8, 1 (3), 23: immodice iactans suum militem in obsequio duravisse, Tac. ann. 4, 18: im ...
lingua , ae, f. (altlat. dingua, s. ... ... Z., Petron.: u. so malam habere linguam, Sen.: linguae acerbae et immodice liberae fuit, Liv.: u. so impigrae linguae (Genet.), Sall.: ...
ab-ūtor , ūsus sum, ūtī, wegbrauchen, d.i. ... ... Caes.: patientiā nostrā, Cic.: iudicio ac legibus ad quaestum, Cic.: insolenter et immodice indulgentiā populi Romani, Liv.: eloquentiā perverse, Cic.: m. dopp. Abl ...
glōrior , ātus sum, āri (gloria), sich einer ... ... wie? durch ein Adv., suā victoriā tam insolenter, Caes.: immodice immodesteque non Hannibale magis victo ab se quam Q. Fabio, Liv. – ...
acerbus , a, um, Adj. m. Compar. u. ... ... .d. Rede, bitter, hart, kränkend, gehässig, linguae acerbae et immodice liberae fuit, Liv.: minaces et acerbae litterae, Cic.: litterae acerbissimae, bitterböser ...
superbē , Adv. (superbus), übermütig, stolz, hochmütig, ... ... saeveque agere, Tac.: superbe quaedam et contemptim in alqm dicere, Liv.: hāc potestate immodice ac superbe uti, Liv. – legatos appellare superbius, Cic. de imp. ...
af-flīcto (ad-flīcto), āvī, ātum, āre (Intens. ... ... afflictari gravi morbo, Liv., comitiali morbo, Tac.: dolore vulneris afflictari od. immodice afflictari, Dict.: gravius vehementiusque afflictari (sc. morbo), Cic.: gravius atque atrocius ...
übermäßig , modum excedens. immodicus. immoderatus (das Maß oder die ... ... üb. Größe des Körpers, statura, quae iustam excedit. – Adv . immodice; immoderate; extra od. supra od. praeter modum; effuse; profuse ...