iniussū (Ggstz. iussu), ohne Befehl ... ... populi senatusque, imperatoris, praetoris, Cic.: u. iniussu meo, Cic.: iniussu suo, Caes.: u. bl. iniussu, zB. pugnare, Liv.: iniussu ac temere longius progredi, Auct ...
1. mūto , āvī, ātum, āre (zsgzg. aus movito ... ... bewegen, neque se luna quoquam mutat, kommt nicht vom Flecke, Plaut.: iniussu populi mutari finibus, die Gr. überschreiten, betreten, Liv.: ne quis ...
iniussō , Adv. = iniussu, Spart. Hadr. 5, 6.
guthaben , s. gut. – gutheißen , s. billigen, beistimmen. – Gutheißen , das; z.B. ohne G. des Volks, iniussu populi.
3. invocātas , Abl. ū, n. (in u. voco), das Nichteinladen, si ultro, si iniussu atque invocatu meo (ohne meinen Befehl u. ohne meine Aufforderung) venerint, ...
unbeauftragt , non iussus; iniussu alcis.
2. nē , die urspr. u. eig. latein. Verneinungspartikel, ... ... hoc te rogo, ne demittas animum, Cic.: toti exercitui imperavit, ne iniussu concurrerent, Caes.: malo, ne roges, Cic.: Macedonas monebat, ne moverentur, ...
moveo , mōvī, mōtum, ēre (vielleicht zu altindisch) mīvati, ... ... hibernis, Curt. – u. so bl. movere (refl.), zB. iniussu movere non audere, Liv.: m. Canusio, Cic.: m. a Samo, ...
prope (aus *proque), Compar. propius , Superl. ... ... 14): prope est factum (es war nahe daran, es fehlte wenig), ut iniussu praetoris signis convulsis in aciem exirent, Liv.: propius nihil est factum, quam ...
rēgno , āvī, ātum, āre (regnum), I) intr. ... ... annum iam tertium et vicesimum r., Cic.: septem et triginta regnavisse annos, Cic.: iniussu populi r., Liv.: r. Romae, Albae, Liv.: r. Amyclis ( ...
dē-cēdo , cessī, cessum, ere, wegtreten = abgehen ... ... ,): ex Italia, Liv.: ex Cypro ante certam diem, Cic.: praesidio, Liv., iniussu praesidio, Liv.: pugnā, Liv.: dec. agro sociorum ac deducere exercitum finibus ...
Befehl , I) Geheiß eines Oberen: iussum (Geheiß eines jeden ... ... auf wessen B.? quo iussu? quo auctore? – ohne jmds. B., iniussu alcis; ab alqo non iussus; ultro (ohne Aufforderung, -Veranlassung, von ...
con-venio , vēnī, ventum, īre, beikommen = eintreffen ... ... adiunctis Germanis convenissent, Caes.: cum omnes in verba iuraverint conventuros se iussu consulis nec iniussu abituros, Liv. – diem ad conveniendum edicere, Liv.: nunc enim ita convenimus ...
dis-cerno , crēvī, crētum, ere, absondern, trennen, ... ... .: ut discernere nequeas, utrumne... an... an etc., Lact.: nec discernatur, iussu iniussu imperatoris pugnent, Liv. – b) entscheiden, schlichten, v. ...
Erlaubnis , concessio (das Zugeständnis). – permissio (die Zulassung ... ... liceat; bonā veniā me audies (wenn man reden will): ohne meine E., iniussu meo (ohne mein Geheiß, meine Einwilligung); me non consulto (ohne ...
praesidium , iī, n. (praeses), der Vorsitz, das Vorsitzen; ... ... se recipere, Nep.: praesidia Romana intrare, Tac. – bildl., vetat Pythagoras iniussu imperatoris, id est dei, de praesidio et statione vitae decedere, Cic.: vigilantem ...
einwilligen , in etwas, consentire alci rei od. ad alqd ... ... Ei., te adversante, renuente, nolente; te invito (gegen deinen Willen); iniussu tuo (ohne dein Geheiß): ohne Ei. des Senats, adversā patrum voluntate ...
Bewilligung , permissio (Zulassung, z. B. daß jmd. bleibe ... ... , facere alqd); auctoritate alcis: ohne jmds. B., sine auctoritate alcis; iniussu alcis (eig. ohne Geheiß): mit B. aller, consensu omnium ( ...
Genehmigung , probatio. comprobatio (Billigung). = auctoritas (beistimmende ... ... pace tuā (d. i. mit deiner Erlaubnis): ohne jmds. G., alcis iniussu; sine alcis auctoritate. – jmds. G. einholen, alqm auctorem facere ...
Buchempfehlung
»Was soll ich von deinen augen/ und den weissen brüsten sagen?/ Jene sind der Venus führer/ diese sind ihr sieges-wagen.«
224 Seiten, 11.80 Euro