integrē , Adv. (integer), unversehrt, I) ... ... unbefangen, unpartei isch, incorrupte atque integre iudicare, Cic.: sordes atque avaritiam alcis mutare, Tac. – b ... ... unbescholten, uneigennützig, in privatorum periculis caste integreque versari, Cic.: ubi integre sancteque egit, Tac.: Africam integerrime administrare, ...
castē , Adv. m. Compar. u. Superl. ... ... I) im allg.: c. agere aetatem suam, Plaut.: caste et integre vivere, Cic.: c. se agere, sich anständig benehmen, Aurel. imp ...
sartē , Adv. (sartus v. sarcio) = integre, Paul. ex Fest. 323, 3. – dass. sarctē , Libr. augur. b. Charis. 220, 29.
impropriē , Adv. (improprius), uneigentlich, haud impr. appellari ... ... quasi impr. et inscite dictus, Gell. 7 (6), 6, 2: parum integre atque impr. loqui, Gell. 17, 1, 1: ›candenti‹ dicere pervulgate ...
incorruptē , Adv. (incorruptus), unbefangen, ipsā naturā incorrupte atque integre (vorurteilsfrei) iudicante, Cic. de fin. 1, 30: et haud scio an incorruptius (ii iudices iudicabunt) quam nos, Cic. Marc. 29: scite atque inc. locutus est, ...
integriter , Adv. (integer) = integre, verworfen von Charis. 202, 19.
unbestochen , incorruptus. – integer (unparteiisch). – Adv . incorrupte; integre (beide z.B. iudicare).
unverfälscht , integer (noch frei von aller Vermischung etc.). – ... ... – probus (probehaltig, z.B. merx). – Adv . sincēre; integre. – Unverfälschtheit , incorrupta integritas (z.B. sermonis Latini). ...
cupidē , Adv. m. Compar. u. Superl. ( ... ... . 16, 9, 3). – b) leidenschaftlich = parteiisch (Ggstz. integre), c. condemnare alqm, Suet.: ob aliquod emolumentum cupidius aliquid dicere, Cic.: ...
aufrichtig , sincerus (rein, redlich, Ggstz. fucatus). – ... ... fide? (als Versicherung, ist es dein Ernst)?: au. urteilen, incorrupte et integre iudicare: au. zu sagen, zu reden, ne mentiar; si verum ...
unschuldig , I) ohne Schuld: innocens. – insons. culpā vacuus od. carens (schuldlos). – integer (der sich übh. von aller ... ... . Sinn eines Kindes, sincera et integra natura alcis. – Adv . integre; pudīce; caste.
unbefangen , simplex (einfach, natürlich, ohne Vorurteil). – liber ... ... (frei, freimütig, z.B. confiteri: u. dicere pro alqo). – integre u. verb. incorrupte integreque (unparteiisch, z.B. iudicare). – ...
vollständig , solidus (was keine Lücke hat, ein vollständiges Ganzes ... ... . omnino. prorsus (gänzlich, s. »durchaus« den Untersch). – plene. integre. absolute. perfecte (vollkommen). – v. etwas so ausdrücken, plene et ...
unsträflich , innocens (unschuldig im Wandel, unbescholten ... ... Wandel, vitā innocentissimus: unst. Gesinnung, sanctimonia. – Adv . integre; sancte. – unst. leben (ein unst. Leben führen), integre vitam agere; sancte vivere: ganz unst. wandeln, sanctissime se gerere. ...
unparteiisch, unparteilich , medius (neutral, w. vgl ... ... adicere alqm (z.B. advocatis utriusque partis). – Adv . integre. incorrupte; verb. incorrupte atque integre (z.B. iudicare). – sine cupiditate (ohne Leidenschaftlichkeit, z.B ...