interpellātrīx , trīcis, f. (Femin. zu interpellator), die Einsprucherhebende, vidua int. duri iudicis (beim usw.), Hieron. epist. 60, 11.
Störenfried, Störer , turbator (der etw. trübt, z.B. ... ... (die etw. trübt, z.B. den Frieden, pacis, Spät.). – interpellatrix (die durch ihre Dazwischenkunft etw. od. jmd. unterbricht).