Iūnius , a, um, Name einer röm. gens, ... ... , lex, Cic. – bes. mensis Iunius u. bl. Iunius, der Monat Juni, Cic. u.a.: ... ... Juni, Colum. – dav. wieder Iūnius, a, um, zum (Monat) Juni gehörig, ...
Juni , (mensis) Iunius. – die Kalenden des I., d.i. der erste I., Kalendae Iuniae: die Nonen des I., d.i. der fünfte I., Nonae Iuniae: die Iden des I., d.i. der dreizehnte I., Idus ...
... II brutus no. II, 2, a. – III) D. Iunius Brutus, der Mitverschworene des vorigen, Cic. Phil. 3, 8 ... ... α) Brūtiānus , a, um, brutianisch, des (M. Iunius) Brutus, castra, Vell.: ultio ...
Gallio , ōnis, m., I) L. Iunius Gallio, ein röm. Rhetor, Zeitgenosse des Rhetors Seneka, Quint. 2, 1, 21; 9, 2, 91. Sen. contr. 10. praef. § 13. Tac. ann. 6, 3. – II) ...
Genicīda , ae, f. (gena u. caedo), der Backenschneider, Beiname eines Lucius Iunius, offenbar Spitzname eines Barbiers, der beim Rasieren oft in die Backen schnitt, Corp. inscr. Lat. 6, 7618.
2. Iuvenālis , is, m., vollst. D. Iunius Iuvenalis, ein röm. Satiriker, Zeitgenosse des Domitian u. Trajan, Mart. 7, 24, 1 (wo Abl. Iuvenale). Schol. Iuven. 1, 1. Vgl. W. Teuffel Gesch. ...
Iūnīlicia , s. Iūnius.
Brachmonat , mensis Iunius.
septemfāriam , Adv. (septem u. fari), siebenfach, Santra bei Non. 170, 21 (wo Iunius septifariam).
1. brūtus , a, um (vgl. altind. gurúh, ... ... met. 7, 9: scherzh., ista culpa Brutorum (des L. Iunius u. D. Iunius)? Minime illorum quidem, sed aliorum brutorum, qui se cautos ac sapientes putant, ...
dē-cerno , crēvī, crētum, ere, entscheiden, I) etwas ... ... , Liv.: Lacedaemonii ad patriae subsidium revocandum ab Asia Agesilaum decernunt, Iustin.: D. Iunius Silanus, primus sententiam rogatus supplicium sumendum decreverat, Sall. – absol., ea ...
facilis , e (facio), wie das griech. ῥᾴδιος, sowohl ... ... ad u. Akk. des Gerund.: facilis et expeditus ad dicendum T. Iunius, Cic. – γ) m. in u. Abl., in inventione ...
dē-sīgno , āvī, ātum, āre, etwas (gleichs. abgrenzend, ... ... , Cic. de lege agr. 2, 26: oft im Passiv, D. Iunius Silanus, quod eo tempore consul designatus erat, Sall.: quod in epistula tua ...
2. adiūtor , ōris, m. (adiuvo), der Unterstützer ... ... natura, Cic.: P. Manlius in Hispaniam citeriorem adiutor consuli datus, Liv.: M. Iunius Silanus propraetor adiutor ad res gerendas datus est, Liv.: publice ab Atheniensibus Evagorae ...
prōclīvis , e, u. prōclīvus , a, um (pro ... ... 44: quia proclives ad eas perturbationes feruntur, Cic. Tusc. 4, 28 Mueller: Iunius mensis est, quo tibi scribo, iam proclivus in Iulium, Sen. ep. ...
successor , ōris, m. (succedo), der Nachfolger ... ... equis, Corn. Sev. bei Charis. 86, 10. – übtr., Iunius successor Maii, Ov.: novus, ein neuer Schild, Ov.: neue Liebe ...
columella , ae (Demin. v. columna; vgl. Prisc ... ... c. Lucili, Lucil. sat. 22, 2. – II) m. L. Iunius Moderatus Columella, ein aus Kadix gebürtiger röm. Schriftsteller über den Landbau, Zeitgenosse ...