liquāmen , inis, n. (liquo), I) das Flüssige, die Brühe, der Saft, Colum. 7, 4, 7: liqu. adipis od. intestini, das Gekrösefett, Colum. 6, 2, 7. Apic. ...
2. suffundo , fūdī, fūsum, ere (sub u. fundo ... ... od. fließen lassen, unterlaufen lassen, a) Flüssigkeiten: liquamen, Apic.: vinum salutare, Macr.: aqua suffunditur, fließt unten, Sen.: ...
liquāminātus , a, um (liquamen), mit Brühe versehen, Apic. 8, 373 u. 374.
liquāminōsus , a, um (liquamen), voller Brühe, Marc. Emp. 5 extr.
castimōniālis , e (castimonia), zum Fasten gehörig, Fasten-, liquamen, Pallad. 3, 25, 12. – subst., castimōniālis, is, f., die Nonne, Augustin. in psalm. 75, 16.
liquāminārius , iī, m. (liquamen) = γαροπώλης, der Fischsaucenhändler, Gloss. III, 470, 48.
penārius u. penuārius , a, um (penus), ... ... dig. 33, 9, 3. § 8: vasa penuaria, ibid. § 11: liquamen penuarium, Corp. inscr. Lat. 4, 2596.