mentula , ae, f. ( zu e-mineo, mons), das männliche Glied, Catull. 20, 18 u. 21; 115, 1 8. Mart. 1, 58, 3; 2, 45, 1; 2, 62, 2 u.a. ...
sīcula , ae, f. (Demin. v. sica), der kleine Dolch; dah. meton. scherzh. = mentula, Catull. 67, 21.
mentla , s. mentula.
nervōsus , a, um (nervus), sehnig, muskulös, nervig, ... ... loca, Cels.: puella, Lucr.: poples, Ov.: nervosius illud, d.i. mentula, Catull. 67, 27. – b) übtr., v. Pflanzen, cauliculi ...
merdāceus u. merdāleus , a, um (merda), mit Kot ( Exkrementen ) besudelt, mentula merdacea, Anthol. Lat. 902, 6 (923, 6): mentula merdalea, Priap. 68, 8 B. u. M.
diffutūtus , a, um (dis u. futuo), durch häufigen Beischlaf geschwächt, mentula, Catull. 29, 13 (Haupt defututus, w. vgl.).
mentulātus , a, um (mentula), mit starkem männlichem Gliede versehen, deus Priapo mentulatior non est, Priap. 36, 11.
pudor , ōris, m. (pudeo), das Gefühl, das uns ... ... defendere, Cic. de har. resp. 9: membra, quae tibi pudorem abstulerunt = mentula, Ov.: pudorem tollere (ablegen), Lact. – Pudor personif. als ...
rāmus , ī, m. (verwandt mit radix), I) ... ... Plin. 16, 163. Avien. fab. 16, 7. – 2) = mentula, Nov. com. 21. Prud. adv. Symm. 1, 115. – ...
trabs , abis, f., I) der Balken, ... ... trabes Libycae, Mart. 14, 91, 2. – h) obszön = mentula, Catull. 28, 10. – / Schreibung traps, Varro sat. Men ...
rigidus , a, um (rigeo), starr, steif, unbiegsam, ... ... ausgestreckt, crura, Cic.: cervix, Liv. – subst., rigida (sc. mentula) mea, Catull. 56, 7. – II) bildl.: a) ...
machaera , ae, f. (μάχαιρα ... ... . 5, 24, 3. Suet. Claud. 15, 2: scherzh. = mentula, Plaut. Pseud. 1181. – auch machēra, Inc. passio Petsch.: ...
vāsculum , ī, n. (Demin. v. vas), I) ... ... u. 18, 53. – 2) (wie im Griech. σκεῦος) = mentula, Petron. 24, 7; vgl. Soran. Lat. p. 18, ...