Myro , ōnis, m. (Μύρων), aus Eleutherä, berühmter Bildner (plastes), um 430 v. Chr., dessen Tiergebilde, bes. die ihr Kalb säugende Kuh auf dem großen Platze zu Athen, sehr gepriesen werden, Cic. de or. ...
mīro , āvī, āre = miror, Pompon. com. 108. Varro sat. Men. 128 u. 129. Corp. inscr. Lat. 3, 70–72 (wo überall miravi locum): Passiv, ut ab omnibus miraretur, Greg. Tur. hist. Franc. ...
μιερο-φαγέω , = μιαροφαγέω , Sp .
1. Myrōn , s. Myro.
Myrōnius , s. Myro.
ἀ-δέσποτος ( δεσπότης ), 1) ohne Herrn, δοῠλοι Myro bei Ath . VI, 102 (271 f); οἰκήσεις Arist. Eth. Nic . 8, 10. – 2) von unbekanntem Verfasser, anonym ...
mōs , mōris, m. (vgl. μῶμαι, μῶσθαι), der ... ... . hist. fr.: more pecudum, Curt.: meo, tuo, suo more, Cic.: miro more, Ov.: solito more, Sen. u.a.: usitato more, Cic ...
2. colo , coluī, cultum, ere ( aus *quelō, ... ... .: Musarum delubra, Cic.: sacellum sanctissime, Nep.: sacrarium summā caerimoniā, Nep.: templum miro honore, Verg.: Bellonae templum tantā religione colitur, ut etc., Auct. b. ...
mīror , ātus sum, ārī, I) sich wundern, sich verwundern, a) übh., absol., tutemet mirabere, Ter.: miraretur, qui cerneret, Liv.: non ... ... 194. Lucr. 2, 1029. – Aktive Nbf. u. Passiv s. mīro.
salum , ī, n. (viell. zu ahd. swëllan, ... ... , 67: cum in isto cogitationis salo fluctuarem, Apul. met. 4, 2: miro mentis salo et cogitationum dissensione, Apul. met. 9, 19: ipsa mens ...
propero , āvī, ātum, āre (properus), I) intr. vom ... ... ): m. folg. Acc. u. Infin., quem regia coniunx adiungi generum miro properabat amors, Verg. Aen. 7, 57: se quisque hostem ferire properabat, ...
fabrico , āvi, ātum, āre (faber), Nbf. zu fabricor ... ... Cyclopum, Ov.: ad id naves codicariae per hiemem fabricatae, Sall. fr.: fabricati miro opere cuniculi, Vell.: cruces aliter ab aliis fabricatae, Sen.: vasa in hunc ...
1. affectus , a, um, PAdj. m. Superl. ... ... eodem modo erit sapiens affectus erga amicum, quo in se ipsum, Cic.: est miro quodam modo affectus, verstimmt, Cic.: affectos (die bekümmerten) animos ...
cōn-scendo , scendī, scēnsum, ere (con u. scando), ... ... u. = zu einer Ehrenstufe aufsteigen, sich emporschwingen zu usw., miro gradu ad consulatum ex macellaria patris taberna, Val. Max. 3, 4, ...
... rei oder alcis; summo od. miro alcis rei desiderio teneri oder affectum esse; ardenter cupere alqm oder ... ... erregen, facere alci desiderium; afficere alqm desiderio (z.B. heiße, miro). – b) insbes. = Heimweh, w. s. – sehnsüchtig ...
verstimmen , I) eig., verstimmt sein (von den Saiten), discrepare ... ... , affectum esse m. Adv. und dgl. (z.B. miro quodam modo). – nicht weiter verstimmt sein. stomachari desistere; tristem esse ...
ὑπερ-ακμάζω , an Kraft od. Blüthe übertreffen, τινά , z. B. τὴν οἰκετικὴν ἐπιφάνειαν , Myro bei Ath . XIII, 657 d.
Buchempfehlung
Noch in der Berufungsphase zum Schulrat veröffentlicht Stifter 1853 seine Sammlung von sechs Erzählungen »Bunte Steine«. In der berühmten Vorrede bekennt er, Dichtung sei für ihn nach der Religion das Höchste auf Erden. Das sanfte Gesetz des natürlichen Lebens schwebt über der idyllischen Welt seiner Erzählungen, in denen überraschende Gefahren und ausweglose Situationen lauern, denen nur durch das sittlich Notwendige zu entkommen ist.
230 Seiten, 9.60 Euro