missibilis , e (mitto; vgl. Prisc. part. XII vers. Aen. 7. § 133), zum Wurfe geeignet, nur neutr. pl. subst., missibilia, ium, n., Wurfgeschosse, Geschosse, Veget. mil. 2, 11 ...
in-āmissibilis , e, unverlierbar, Augustin. de civ. dei 22, 30, 3. p. 633, 1 D. 2 u.a. Eccl.