necātor , ōris, m. (neco), der Totschläger, Mörder, hominum, Macr. sat. 1, 12, 9: civium, Lampr. Comm. Anton. 18, 13: filiorum suorom necatores, Vulg. sap. 12, 5.
necātrīx , trīcis, f. (Femin. zu necator), die Totschlägerin, Mörderin, Augustin. de consens. euang. 3, 13. § 42.