nūpta , ae, f., s. nūbo.
... üblichen Zeremonien anvermählte Frau, die Gemahlin). – die junge Fr., nova nupta: die Fr. eines andern, aliena uxor: die letzte Fr. des Königs Özalkes, quae proxime Oezalci regi nupta fuerat: Tanaquil, eine Fr. von hohem Stande. Tanaquil summo ...
Braut , sperata (eig die Ersehnte, die B. vor dem ... ... (die jmdm. bestimmte Gattin, zukünftige Frau, Ggstz. maritus futurus). – nova nupta (Neuvermählte, Ggstz. novus maritus). – virgo nubens (die heiratende Jungfrau ...
1. nympha , ae, f. (νύμφη), ... ... ) die Braut = neuvermählte Ehefrau, lat. nupta, Ov.; vgl. Weber (Corpus Poët. Lat.) zu Ov. ...
Subigus , ī, m. (subigo), i.e. deus qui adest, ut nova nupta a viro subigatur, Tert. ad nat. 2, 11: deus pater Subigus, Augustin. de civ. dei 6, 9, 3. p. 264, 23 u. 265, ...
nūptula , ae, f. (Demin. v. nupta), ein junges Weibchen, nova, ein Bräutchen, Varro sat. Men. 10.
Brautpaar , sponsus etsponsa. sponsus sponsaque (der Verlobte u. die Verlobte). – novi mariti. novus maritus et nova nupta oder umgekehrt nova nupta et novus maritus. nova nupta cum novo marito (die Neuvermählten): – Brautring , anulus pronubus ( ...
Brautgewand , s. Brautkleid. – Bräutigam , sponsus (der ... ... ; Ggstz. destinata uxor). – novus maritus (der Neuvermählte, Ggstz. nova nupta). – ich bin B. eines Mädchens, puella mihi desponsa est ... ...
Neuverlobte , der, novus sponsus. – ... ... Neuvermählte , der, novus maritus. – Neuvermählte , die, nova nupta; virgo nuper nupta – die Nenvermählten , nova nupta et novus maritus; nova nupta cum novo marito; novi mariti.
nūptālīcius , a, um (nupta), hochzeitlich, Hochzeits-, donum, Ulp. dig. 50, 16, 194.
mātrōnāliter , Adv. (matronalis), nach Art einer Ehefrau, ehelich, nupta, in einer afrik. Inschr. im Corp. inscr. Lat. 8, 870, 3.
jung , I) Posit.: a) von Menschen: parvus ... ... Ehemann): eine j. Frau, uxor florens aetate (im blühenden Alter); nova nupta (eine Neuvermählte): alle j. Leute, omnis suboles iuventutis: er ist ...
... Cic.: mulier, Liv., u. subst. nūpta, ae, f., die Ehefrau, Gattin, nova n., ... ... : n. pudica, Liv. u. Ov.: n. Iovis, Ov.: nupta est an vidua? Plaut.: u. subst. nūbendae, ... ... . p. 131, 13. – u. nupta verba, unzüchtige (die Mädchen nicht aussprechen dürfen), ...
P. Paar , das, paar , ein, par ... ... coniuges; mariti: ein P. Brautleute, ein P. junge Eheleute, nova nupta et novus maritus. – ein p. hundert, sescenti. – zu ...
audio , īvī u. iī, ītum, īre ( aus ... ... male audire in alqa (in bezug auf usw.), zB. in Maevia Galla nupta, Macr. sat. 2, 2, 6: in scortis, Ps. Quint. ...
ab-sum , āfuī, āfutūrus, abesse (ἄπειμ ... ... ex urbe, Cic.: ab alqo, Cic. – domo et foro, Cic.: nuptā lentus abesse tuā, Ov. – abesse longe, Cic.: longe gentium, Cic.: ...
caveo , cāvī, cautum, ēre (v. κοέω, ich ... ... Afran. fr.: caveto ne laxi sient, Cato: ignem caveto ne intromittas, Cato: nupta, tu quoque, quae tuus vir petet, cave ne neges, Catull.: decolles ...
... Ov.: senatus, Liv.: consules, Liv.: maritus, Neuvermählter, Bräutigam, nova nupta, Neuvermählte, Braut, verb. novus maritus et nova nupta, novus maritus cum nova nupta, nova nupta et novus maritus, Bräutigam u. Braut, Braut u. Bräutigam, ...
rapto , āvī, ātum, āre (Intens. v. rapio), ... ... raptatus bigis, Verg.: viscera viri per silvas, Verg.: raptatur comis per vim nova nupta prehensis, Ov.: v. lebl. Subjj. nubila caeli, v. den ...
dē-dūco , dūxī, ductum, ere, I) von einem höhern ... ... quae mihi deductae fax omen praetulit, Prop.: rapi solet fax, quā praelucente nova nupta deducta est, ab utrisque † amicis, Fest. p. 289 (a), 7 ...
Buchempfehlung
1858 in Siegburg geboren, schreibt Adelheit Wette 1890 zum Vergnügen das Märchenspiel »Hänsel und Gretel«. Daraus entsteht die Idee, ihr Bruder, der Komponist Engelbert Humperdinck, könne einige Textstellen zu einem Singspiel für Wettes Töchter vertonen. Stattdessen entsteht eine ganze Oper, die am 23. Dezember 1893 am Weimarer Hoftheater uraufgeführt wird.
40 Seiten, 3.80 Euro
Buchempfehlung
1799 schreibt Novalis seinen Heinrich von Ofterdingen und schafft mit der blauen Blume, nach der der Jüngling sich sehnt, das Symbol einer der wirkungsmächtigsten Epochen unseres Kulturkreises. Ricarda Huch wird dazu viel später bemerken: »Die blaue Blume ist aber das, was jeder sucht, ohne es selbst zu wissen, nenne man es nun Gott, Ewigkeit oder Liebe.« Diese und fünf weitere große Erzählungen der Frühromantik hat Michael Holzinger für diese Leseausgabe ausgewählt.
396 Seiten, 19.80 Euro