numfa , s. 2. nympha.
2. nympha (in Inschr. auch nymfa, numfa), ae, f. u. nymphē , ēs, f. (νύμφη), die Nymphe, Plur. nymphae, die Nymphen, I) ...
1. nympha , ae, f. (νύμφη), eig. die Verhüllte (s. nūbo), I) die Braut = neuvermählte Ehefrau, lat. nupta, Ov.; vgl. Weber (Corpus ...
Nixe , nympha.
Nymphe , nympha (im allg.). – Nereis (Meernymphe). – Oreas (Bergnymphe). – Dryas u. Hamadryas (Baum-, Waldnymphe). – Naïs u. Naïas (Flußnymphe).
vēnātus , ūs, m. (venor), I) das Jagen ... ... Plin.: primi elephantorum venatus, Plin.: meis venatibus dona auxi, Verg.: nympha non venatibus apta, Ov.: illa Romuli proles assiduis venatibus exercitata, Colum.: venatu ...
Sēbēthos (Sēbētos), ī, m., ein Flüßchen in Kampanien bei ... ... . – Dav. Sēbēthis (Sēbētis), idis, f., sebethisch, nympha, Verg.: lympha, der Fluß Sebetbis, Colum. poët.
2. Puppe , die, eines Insekts, nympha.
Meerküste , ora maritima. – Meernymphe , nympha marina. – Meerrettich , armoracĭa. – Meersalz , salmarinus. – Meerschaum , *terra a maris spuma nominata.
nymphālis , e (nympha), zur Quelle gehörig, Quell-, aqua, Th. Prisc. 4, 1.
nymphigena , ae, f. (nympha und gigno), der Nymphensohn, von Achilles, Anthol. Lat. 177, 3 (639, 3).
Waldnymphe , nympha silvae. – Waldpaß , s. Gebirgspaß. – Waldpflanze , herba silvestribus locis nascens. – Waldschlucht , saltus.
Wassernixe , nympha.
fero , tulī, lātum, ferre ( altindisch bhárati, trägt, ... ... , sich nicht widersetzen, Ter. – m. folg. Infin., servo nubere nympha tuli, Ov. her. 5, 12. – m. folg. Acc. ...
1. creo , āvī, ātum, āre (vgl. cresco, ... ... me creat... Babylonius Horos, Prop. – v. der Mutter, Dryope quem nympha crearat, Verg.: gnatos tuos creavit, Inscr.: pueris beata creandis uxor, Hor.: ...
Pēnēus u. - ēos , ī, m. (Πη ... ... idis, f., penëisch, unda, Wasser des Flusses Peneus, Ov.: nympha, Daphne, Ov. – B) Pēnēius , a, um, ...
Oebalus , ī, m. (Οἴβαλος ... ... idis, f., von Öbalus herrührend, öbalisch, a) spartanisch, nympha, Helena, Ov. – b) sabinisch, weil die Sabiner ...
Sagaris , Akk. im, Abl. ī, m. ... ... . – Dav.: A) Sagarītis , idis, f., sagaritisch, nympha, in die sich Attis verliebte, Ov. fast. 4, 229. – ...
lūbricus , a, um (zu gotisch sliupan, schleichen, ahd ... ... 21. – m. Infin., flore capi iuvenem primaevo lubrica mentem nympha, nur zu geneigt, Sil. 5, 18.
im-probus , a, um (in u. probus), I) ... ... , schamlos, unverschämt, Siren, Hor.: facies, Quint.: m. Genet., nympha improba conubii, eine lüsterne, Stat. Theb. 7, 300. – c ...
Buchempfehlung
Seine naturalistische Darstellung eines Vater-Sohn Konfliktes leitet Spitteler 1898 mit einem Programm zum »Inneren Monolog« ein. Zwei Jahre später erscheint Schnitzlers »Leutnant Gustl" der als Schlüsseltext und Einführung des inneren Monologes in die deutsche Literatur gilt.
110 Seiten, 6.80 Euro