obsessor , ōris, m. (obsideo) »der irgendwo sitzen bleibt«, I) im allg.: hoc ego fui hodie solus obs. fori, deswegen blieb ich sitzen heut' allein am Markt, Plaut. Pseud. 807: vivarum obs. aquarum, die Bewohnerin ...
re-sisto , stitī, ere, I) stehen bleiben, ... ... stehen bleiben, zurückbleiben, verbleiben, verharren, ibi, Caes.: Romae, Liv.: qui obsessor Luceriae restiterat, Liv.: in regno, Caes.: an inopiā navium ibi restitisset, ...
buschicht , fruticosus. frutectosus (von Gewächsen). – horridus. hirsutus ... ... obsĭtus (mit Gebüsch bewachsen). – Buschklepper , latro; umschr. viarum obsessor; viae insidiator. – ein elender B., latrunculus. – ...
Belagerer , obsessor. obsidens (der die Stadt etc. blockiert). – oppugnator (der sie bestürmt).
Wegelagerer , latro. viarum obsessor (als Straßenräuber). – viae insidiator (übh. der im Hinterhaltauf der Straße jmdm. auflauert).