obticeo , ē re (ob u. taceo), Schweigen beobachten, Ter. eun. 820.
obticēsco , ticuī, ere (obticeo), schweigsam werden, Schweigen eintreten lassen, verstummen, gew. nur im Perf., Ter., Hor., Iustin. u.a.: mit allg. Acc., cetera obticuit, Lact. de ira 4, 13.
obticentia , ae, f. (obticeo), das Schweigen, griech. ἀποσιώπησις, als Redefig., Cels. b. Quint. 9, 2, 54