oenophorum (sc. vas), ī, n. (οἰνοφόρον, sc. σκεῦος), ein Weingeschirr, Flaschenkorb, Lucil. 139. Hor. sat. 1, 6, 109. Pers. 5, 140. Iuven. 6, 426. ...
oenof... , s. oenophorum...
exauriculātus , a, um (ex u. auricula), henkellos, oenophorum, Aulul. p. 38, 5 Peiper.