offīrmātus , a, um (offirmo), a) standhaft, feram et perferam usque abitum eius animo forti atque offirmato, Plaut. Amph. 646. – b) im üblen Sinne, eigensinnig, mihi videtur illius voluntas obstinatior et in hac iracundia offirmatior ...
offīrmātē , Adv. (offirmatus), sehr hartnäckig, steif und fest, resistere, Suet. Tib. 25, 2.
beharrlich , perseverans (der sich durch keinen Widerstand, durch kein ... ... konsequent bleibt, beständig). – firmus (fest bei etwas bleibend, standhaft). – offirmatus (das verstärkte firmus, steif u. fest). – tenax alcis rei ...
Verstocktheit , obstinatio; animus obstinatus od. offirmatus.
offīrmo , āvī, ātum, āre (ob u. firmo), I ... ... fest, warum bestehst du in deinem Sinne nicht darauf, Catull. 76, 11: offirmatus (hartnäckig gemacht) mirā praesumptione, Apul. met. 10, 10: u ...
hartnäckig , pertinax (fest aushaltend, z.B. certamen, infitiatio ... ... im guten Sinne; z.B. animus: u. obstinatum silentium obtinere). – offirmatus (steif u. fest, im üblen Sinne, z.B. voluntas). ...
verstocken , I) eig.: umore vitiari (durch Feuchtigkeit verdorben werden ... ... (stöckisch, starrsinnig werden). – ein verstockter Sinn, animus obstinatus od. offirmatus. – verstockt; z.B. ein verstockter Mensch, homo obstinati ...