1. cālīgo , ginis, f., I) jeder bedeckende, verdüsternde ... ... nubis caligo crassa, Verg.: meridie nebula occepit... noctem insequentem eadem caligo obtinuit; sole orto est discussa, Liv. (vgl. Fabri Liv. 22, 5, 3. ...
3. ā , ab , abs , Praep. m. ... ... annos CCXLIV, Liv.: u. mit in, zB. Romani ab sole orto in multum diei stetere in acie, Liv. 3) zur Bezeichnung des ...
orior , ortus sum, oritūrus, īrī (vgl. ορ-ν ... ... werden, stella oritur, Ov.: ortā luce, am Morgen, Caes.: ab orto usque ad occidentem solem, Liv.: solem atque lunam in eandem partem semper occĭdere ...
af-flo (ad-flo), āvī, ātum, āre, I) ... ... (setzt in Flammen), Sen. nat. qu. 2, 40, 4: imbre orto fulmen decidens hostiam et victimarium sacrificanti afflavit, traf, Spart. Hadr. 14 ...
Sonne , sol. – die aufgehende S., sol oriens: ... ... et occasus solis: vom Aufgang der S. bis zu ihrem Untergang, ab orto usque ad occĭdentem solem: die S. geht auf, sol exoritur: ...
multum , Compar. plūs , Superl. plūrimum , viel, ... ... , Sall.: in multum vini processerat, war ziemlich angetrunken, Liv.: ab sole orto in multum diei (bis weit in den Tag) stetere in acie, ...
recēns , entis, frisch, neu, jung (Ggstz. ... ... et recens nata, Lact.: animalia recens edita, Lact.: sole r. orto, Verg.: coria r. detracta, Sall. fr.: r. ad Regillum lacum ...
2. occido , cidī, cāsum, ere (ob u. cado ... ... paucos annos didicimus, Sen. – occidente sole, bei Sonnenuntergang, Cic.: ab orto usque ad occidentem solem, Liv. – sol occasus, Sonnenuntergang, XII tabb ...
1. Morgen , der, I) als Tageszeit: mane( indecl. ... ... opus aggredi): vom M. bis zum Abend, a mane ad vesperum; ab orto usque ad occidentem solem: bis an den M., ad lucem (z ...
Sonnenaufgang , solis ortus od. exortus. sol oriens (das ... ... exortum (auch = gegen Osten); sub lucem: nach S., sole orto (nachdem die Sonne aufgegangen ist); solem orientem versus (nach Osten hin ...