pāniculus , ī, m. (Demin. v. panus), I) ein Rohrbüschel (vgl. panicula no. II), pan. tectorius, ein R ... ... , Plin. Val. 4. fol. 314 (b), 26 (wo jetzt panniculus).
2. pānniculus , ī, m. (Demin. v. pannus), ein Stückchen Tuch, Läppchen, Lumpen, Fetzen, duplex, Cels.: quadratus, Cels.: pila ex panniculis facta, Cels.: quasi centonem ex multis et pessimis panniculis consarcientes, Interpr. Iren. ...
1. pānniculus , s. pāniculus no. II.
Fetzen , pannus; pannulus; panniculus. – in Fetzen reißen, conscindere (z.B. epistulam, vestem).
Läppchen , panniculus. – das L. am Ohre, s. Ohrläppchen.
tēctōrius , a, um (tector), zum Bedecken dienlich, -gehörig, I) im allg.: paniculus, Rohrbüschel zum Dachdecken, Plaut. mil. 18. – subst., tēctōrium, iī, n., die Decke, der Deckel, ...
pānniculārius , a, um (panniculus), zu den Lumpen gehörig, Lumpen betreffend, subst., a) pānniculāria, ae, f. (sc. res), ein Lumpen, panniculariae causa, Hadr. b. Ulp. dig. 48, 20, 6 M ...
Brot , I) eig.: panis. – ein Bissen B, ... ... Brotbeutel , panarium. – netzartiger, reticulum panis. – Brötchen , paniculus (Spät.). – Brotform , forma panis. – etwas in B. ...