pānsa , ae, m. (pando), breitfüßig, ein Breitfuß, ... ... v. Menschen, Plaut. merc. 640. – dah. nom. propr., Pānsa, als röm. Beiname, s. Plin. 11, 254.
Glyco u. Glycōn , ōnis, Akk. ōna, ... ... , Hor. ep. 1, 1, 30. – b) der Arzt des Pansa, Cic. ep. ad Brut. 1, 6, 2. Suet. Aug. ...
Hīrtius , a, um (v. hīrtus), Name einer röm ... ... bell. Gallic., der i. J. 43 v. Chr. mit seinem Mitkonsul Pansa im siegreichen Kampfe gegen Antonius bei Modena fiel, Cic. ad Att. 7 ...
palūdātus , a, um, mit dem Kriegsmantel angetan, im Kriegsmantel ... ... 14, 1): duces, Iuven.: duo vulturii, v. den Konsuln, Liv.: Pansa noster paludatus a. d. III. Kal. (Ian.) profectus est, Cic.: ...
trāns-nōmino , āvī, āre, einen anderen Namen geben, umtaufen ... ... Germanicum Domitianumque, Suet. Dom. 13, 3: Pansam se, seinen Namen in Pansa umändern, Suet. gr. 18: qui prior et Christum suum in homines ...
vīvo (arch. veivo), vīxī, vīctum, ere (altind. ... ... .: cum alqo valde familiariter, Cic.: cum alqo coniunctissime et amantissime, Cic.: cum Pansa vixi in Pompeiano, Cic.: aliter cum tyranno, aliter cum amico ...
alter , tera, terum, Genet. alterīus (im Verse auch ... ... (der beiden Konsuln) oder beide, wenn usw., Uti C. Pansa, A. Hirtius Coss., alter ambove, S.E.V., cognoscerent, qui ager ...
aliquantulus , a, um (Demin. v. aliquantus), ziemlich ... ... b) adv.: α) aliquantulum, ein klein wenig, ein bißchen, pansa al., Plaut. merc. 640: al. tibi parce, Ter. heaut. 163 ...