pertināciter , Adv. (pertinax), I) fest, haerere, Quint.: pertinacissime retinere, sehr fest halten, Plin. – II) übtr., beharrlich, hartnäckig, unablässig, im Guten u. Bösen, in eo manere, Varro: res retinere, ...
Köpfchen , capitulum (eig.). – ingenium (uneig., Geistesfähigkeiten, s. »Kopf«). – sein K. aufsetzen, permanere oder perstare pertinaciter in sententia sua.
halsstarrig , pertinax. – contumax (trotzig). – praefractus (nicht nachgiebig, unbeugsam). – Adv. pertinaciter; contumaciter; praefracte. – Halsstarrigkeit , pertinacia. – contumacia. animus contumax (Trotz).
īn-sto , stitī, stātūrus, āre, intr. u. tr ... ... Ov.: m. Dat., hosti, Liv.: cedenti, Liv.: fugienti, Eutr.: pertinaciter hosti fugienti, Frontin.: fugientibus, Ov.: m. Acc., hostes Nep. ...
con-tendo , tendī, tentum, ere, anspannen, I) ... ... quo facile, si contenderis, impetrare possis, ut etc., Q. Cic.: cum illi pertinaciter contenderent (darauf bestanden), Suet. – β) mit Acc.: c. ...
beharrlich , perseverans (der sich durch keinen Widerstand, durch kein ... ... Adv. (= mit Beharrlichkeit) perseveranter: constanter; firmiter; offirmato animo; pertinaciter; pervicacius; obstinate; obstinato animo. – in Gefahr b. sein, in ...
pedantisch , subst. Pedant , ineptus (im allg.). – putidus (bis zum Ekel langweilig). – molestus (widerwärtig affektiert). – ... ... sich nichts zu Danke machen kann). – Adv .inepte; putide; moleste; pertinaciter; morose; fastidiose; horride.
hartnäckig , pertinax (fest aushaltend, z.B. certamen, infitiatio ... ... morbus tenax, pertinax, perseverans; morbus longinquus (eine langwierige). – Adv. pertinaciter; pervicaciter; obstinato animo; offirmatā voluntate. – Hartnäckigkeit , pertinacia; pervicacia ...
persevērāns , antis, PAdi. (v. persevero), aushaltend, ... ... sui cultus, Val. Max. 6, 6. ext. 1. – absol., pertinaciter perseverans, Iul. Obsequ. 64 (124): valetudo perseverans, Plin. ep. 1 ...