pervicācia , ae, f. (pervicax), die Beharrlichkeit, ... ... Cic. Tusc. 4, 26: pervicacia tua et superbia, Liv. 9, 34, 24: Aegyptia, Treb. ... ... 4 sq. – m. in u. Akk., pervicacia in hostem, Tac. ann. 12, 20. – m. ...
per-dūro , āvī, ātum, āre, I) intr.: A) ... ... 2, 33, 4: perdurare non posse, Suet. Ner. 24, 2: perdurandi pervicacia, Plin. 17, 147: perd. apud alqm, Ter. Hec. 269: ...
störrig , offirmati animi. pervicax et obstinatus (von Menschen). – tenax contra vincula (von Pferden). – Störrigkeit , pervicacia et inflexibilis obstinatio. – störrisch , s. störrig.
obstinātus , a, um, PAdi. (obstino), darauf bestehend, ... ... Liv.: pudicitia, Liv.: obstinatior voluntas, Cic.: obstinatissima virtus, Sen.: obstinatissima contentio, pervicacia, Augustin. – mit Praepp., sit aliquis adeo contra veritatem obstinatus, ut ...
Widerstreben , das, -ung , die, obstinatio. pervicacia (hartnäckiger Widerstand). – ohne W., non repugnanter.
per-vinco , vīcī, victum, ere, I) intr. völlig ... ... behaupten, pervicit Cato, Cic. ad Att. 2, 1, 8: pervince pertinaci pervicaciā, Enn. fr. scen. 379 ( bei Fronto ad M. Caes. ...
beharrlich , perseverans (der sich durch keinen Widerstand, durch kein ... ... et obdura; perfer et obdura. – Beharrlichkeit , perseverantia. constantia. pertinacia. pervicacia. obstinatio. obstinatior voluntas. obstinatus animus (s. »beharrlich« die Adjj.) ...
hartnäckig , pertinax (fest aushaltend, z.B. certamen, infitiatio; v. Pers., fest bei seiner Meinung bleibend). – ... ... . pertinaciter; pervicaciter; obstinato animo; offirmatā voluntate. – Hartnäckigkeit , pertinacia; pervicacia; obstinatio; animus obstinatus; voluntas offirmatior.