praenōtio , ōnis, f. (praenosco), der Vorbegriff einer Sache (die πρόληψις Epikurs), deorum (von den G.), Cic. de nat. deor. 1, 44: earum rerum, Boëth. de cons. phil. 5. pros. 4. ...
Vorbegriff , praenotio; anticipatio; antecepta animo rei quaedam informatio. – jmdm. einen kleinen V. geben können, was etc., aliquid significare posse alci, quidnam etc. (s. Cic. Sest. 10).