Extrem , res diversissima. – die Extreme, res diversissimae; ea, quae in diversum discedunt: insofern sie einander widerstreiten, pugnantia secum (z.B. zusammenstellen, componere). – ins E. verfallen, ...
widersprechend , obloquens (von Pers.). – pugnans. repugnans ( ... ... abweichend). – contrarius (entgegengesetzt; alle v. Dingen). – w. Dinge, pugnantia, ium, n. pl. : der Natur w., contra naturam ( ...
pūgno , āvī, ātum, āre (pugna), kämpfen, fechten, ... ... B) insbes.: a) widersprechen, sich widersprechen, secum, Cic.: pugnantia loqui, Cic. – poet. m. folg. Dat., widersprechen, ...
loquor , locūtus sum, loquī (viell. zu griech. λάσκω, ... ... 3) reden, sagen, nennen, heraussagen, suum nomen alci, Plaut.: pugnantia, Cic.: ipsam rem, Ter.: meram rem, Plaut.: rem loquere, du ...
com-pōno , posuī, positum, ere, zusammenlegen, -setzen, ... ... Lact.: cum Christianus adversum minas et tormenta et supplicia componitur, Min. Fel.: pergis pugnantia secum frontibus adversis componere, Hor.: cum artibus mariti, simulatione filii bene composita, ...
streiten , I) eig: a) mit Waffen, s. kämpfen. ... ... dagegen, non repugno. – II) bildl., z.B. streitende Neigungen, pugnantia et contraria studia: wider etwas streiten (d. i. ihm entgegen sein), ...
... , Val. Max.: contraria diversaque inter se pugnantia naturae studia cupiditatesque, Cic.: c. pars causae, Cic.: in contrarias ... ... . lex. § 11. – β) Plur.: αα) übh., conferre pugnantia et comparare contraria, Cic.: tota in oratione sua secum ipsum pugnare, ...
Widerspruch , I) als Handlung: reclamatio (lauter Widerspruch). – ... ... : mit sich selbst in W. stehen. secum pugnare (sich widerstreiten); pugnantia loqui (sich Widerstreitendes reden); a se dissidere. secum dissentire. sibi non ...