Schwulst , tumor (auch bildl.). – Sch. der Rede, verborum tumor; oratio inflata; verborum pompa: mit Sch. reden, tumide dicere; adhibere quandam in dicendo speciem atque pompam.
Drüse , glandula (die Mandel am Halse, auch die Schwulst derselben). – ulcus, eris, n. (Geschwür). – voller Drüsen, glandulosus; ulcerosus.
Bombast , verborum pompa. – verborum tumor. inflata oratio (Schwulst). – mit B. reden, adhibere quandam in dicendo speciem atque pompam. – bombastisch , tumidus; inflatus. – b. sein, tumēre.
phlegmon (flegmon), onis, m., die Entzündung der Teile unter der Haut, die Stockung des Blutes mit Hitze, Röte, Schwulst u. Schmerz, Plin. 20, 24: Akk. Plur. flegmones ...
dīthyrambus , ī, m. (διθύραμ ... ... ausgebildete Gattung der lyrischen Poesie im höchsten u. kühnsten Stil, die aber bald in Schwulst u. Unnatur ausartete, von Chören ursprünglich zu Ehren des Bacchus, dann auch ...
στόμφος , ὁ , auch στόβος , 1) als subst ... ... ein großes Maul, daher – a) Großprahlerei, Windbeutelei, ἀλαζονεία , auch hochtrabender Schwulst der Rede, Longin ., der von der Tragödie sagt πρᾶγμα ἐπιδεχόμενον στόμφον ...
ἐκ-διθυραμβόω , zu dithyrambischem Schwulst machen, Phot. cod . 79.
flo , āvī, ātum, āre (ahd. blāsan), blasen ... ... 8. – 2) übtr.: omisso magna semper flandi tumore, den aufgeblasenen Schwulst hochtönender Sprache, Quint. 12, 6, 5: has ille inanes glorias cum ...
tumor , ōris, m. (tumeo), das An - ... ... . – 2) von der Rede = das Schwülstige, der Schwulst, Quint. u.a.: verborum, Sen.: tragicus tumor (Pathos), ...
vēsīca , ae, f.( aus *vensica; vgl. venter), ... ... , 51. – B) bildl. die Schwülstigkeit, der Schwulst der Rede, Mart. 4, 49, 7. – ...
schwülstig , tumidus; turgidus; inflatus (alle z.B. Rede, Redner, Stil). – im höchsten Grade sch., ad summum tumorem perductus ... ... turget atque inflata est. – Adv .tumide. – sch. (mit Schwulst) reden, s. Schwulst.
ὄγ κος , ὁ , 1) = ἀγκών ( uncus ... ... Erkl. des Hesych . ὑπερηφανία, φύσημα entsprechend. – Auch vom Styl, Schwulst, Ueberladung, Rhett .; selten im guten Sinne, Erhabenheit, Arist. rhet ...
δῑ-θύραμβος , acc. ... ... die freieste Gattung der lyrischen Poesie mit kühnen Gedanken und Wortschwung, der oft in Schwulst ausartete, mit phrygischer Begleitung, Arist. Pol . 8, 7, von Arion ...