ausführbar , qui, quae, quod effici. ad effectum adduci potest. – leicht au., factu facilis; promptus effectu: au. sein, facultatem habere: praktisch au. sein, ad vitam communem adduci posse: soweit es au. sein wird, quoad ...
Möglichkeit , I) die Eigenschaft einer Sache, wenn sie ausführbar ist: condicio (der mögliche Fall, Ggstz. eventus, Wirklichkeit, z.B. harum omnium rerum: und der mögliche Zustand, z.B. res, quae et naturam et condicionem, ut vinci ...
beschwerlich , a) Adj.: molestus. – gravis (lästig). – incommodus. iniquus (ungelegen, unbequem). – durus (nur mit Beschwerden ausführbar, z. B. subvectio). – operosus. laboriosus (mühevoll). – difficilis ...
ἔμ-πρακτος , 1) ausführbar, μηχανή Pind. P . 3, 62. – 2) ausrichtend, thätig; τόλμα D. Sic . 13, 70; ἀνὴρ τὰ περὶ τὸν πόλεμ ον ἔμπρ . 13, 102; ...
apertus , a, um, PAdi. m. Compar. u. ... ... liegt nahe = es bedarf keines Nachdenkens u. keiner großen Mühe, es ist leicht ausführbar, in aperto deinde curatio est, Cels.: vota virtusque in aperto, Tac ...
ἀ-πάλαμνος , p. für ἀπάλαμος , 1) ἀνήρ Il . 5, 597, ein Mann, der sich nicht ... ... Solon. frg . 14, 12, μυϑεῖται ἀπάλαμνα Theogn . 487, nicht ausführbar.