rot , ruber (blutrot). – rufus (lichtrot, fuchsrot). – rutĭlus (feuergelb oder -rot; goldgelb oder gelbrot). – rubicundus (hochrot, ein starkes, glühendes Rot zeigend). – rubidus (dunkelrot). – purpureus (purpurfarbig, blutfarben u. ...
blutreich , s. vollblütig. – Blutrichter , quae. stor parricidii. – blutrot , sanguineus. – die Sonne sieht b. aus, sol sanguineo similis est: das Wasser eines Flusses ist b., fluvius fluit sanguine: im Gesichte (vor Scham ...
haematinus , a, um (αἱμάτινος), blutig, blutrot, Plin. 36, 197 (198).
φοινός , blutig, blutroth, αἵματι , von Blut geröthet, Il . 16, 159; mörderisch, H. h. Ap . 362; tödtlich, Nic. Al . 187, nach Schol ., Schneider erkl. es aber für ein subst . = φόνος ...
φοίνιος , dreier, auch zweier Endgn, blutroth, dunkelroth; αἷμα Od . 18, 97, wie Aesch. Spt . 719; Soph. Phil . 772; dah. mit Blut, Mord besudelt, ξυνωρίς Aesch. Ag . 629; πρέπει παρηῒς φοινίοις ἀμυγμοῖς ...
φοινήεις , ήεσσα, ῆεν , blutroth, hochroth, δράκων , Il . 12, 202. 220. – Bei sp. D . mit Blut gefärbt, blutig, schrecklich, μύωψ Coluth . 43.
... 440, eigentl. = ganz blutig, ganz blutroth ; von φοινός und δα- = ζα- = διά , ... ... Aesch. Prom . 1024; λύκοι Opp. C . 3, 393; blutroth, δαλός Aesch. Ch . 606; rothgelb, Eur. Alc ...
cruento , āvi, ātum, āre (cruentus), blutig machen, ... ... omni rupe conchylium trahitur, quo vestis cruentetur, mit Blut besudelt (verächtl. = blutrot gefärbt) werde, Sen. rhet.: u. so cr. purpuram maculis ...
cruentus , a, um, Adi. m. Compar. u. ... ... cruentior, eo melior est, Cels. – b) der Farbe nach, blutrot, myrta, Verg. georg. 1, 306. – II) im üblen ...
sanguineus , a, um (sanguis), zum Blute gehörig, ... ... verbunden, blutig, rixa, Hor.: caedes, Ov. – 2) blutfarbig, blutrot, sagulum, Cic.: flammeum, Schol. Iuven.: color vini, Plin.: sucus ...
sanguinolentus (sanguinulentus), a, um (sanguis), voll Blut, mit ... ... 3. fr. 23 (b. Non. 117, 2). – b) blutrot, color, Ov. am. 1, 12, 12: Allia vulneribus Latiis ...