conchis , is, f. (κόγχος), die Bohne mit der Schale, Schalbohne, als Speise (Ggstz. faba fresa), Mart. 5, 39, 10; 7, 78, 2. Iuven. 2, 293; 14, 131: ...
cunchis , s. conchis.
anwachsen , I) an etwas festwachsen: coalescere alci rei (mit etwas zusammenwachsen). – adhaerescere alci rei (festhangen bleiben, z. B. conchis, von den Perlen). – angewachsen sein, adhaerere. inhaerere (festhangen, ...
conchicla (concicla) u. nicht zsgzg. conchicula (concicula), ae, f. (Demin. v. conchis), die Bohne mit der Schale, Schalbohne, als Speise, Form -cla, Apic. 5, 202 sqq.: Form -cula, ...
Perlmutter , unionum concha (oder conchae). – mit P. ausgelegt, unionum conchis distinctus.
voll , I) angefüllt mit etwas: plenus, von etw, ... ... fressen) von od. mit etwas, se complere alqā re (z.B. conchis). – II) vollständig: plenus (was keine leere Stelle hat übh., ...
essen , I) v. tr. edere( v. pr. durch Beißen als Nahrung zu sich nehmen). – mandū care (kauen, kauend essen, z. ... ... und voll von etw. e., se complere alqā re (z.B. conchis).
ā-vello , vellī, u. vulsī (volsī), vulsum (volsum ... ... avellatur a corpore, Cic.: margarita viva ac spirantia saxis avelli, Tac.: ne margaritae conchis avelli queunt nisi limā, Plin.: avulsum umeris caput, Verg.: Euboea avulsa Boeotiae ...
... – bes. unionum conchae, Perlmutter, cuncta distincta gemmis unionumque conchis erant, Suet. Ner. 31, 2. – dah. (poet.) ... ... Büchschen, concha salis puri, Hor.: funde capacibus unguenta de conchis, Hor.: conchae maiores duae, Ölflaschen, Cato: cum ...
2. ob-sero , sēvī, situm, ere, I) hinsäen ... ... , voll von etwas, Io saetis obsita, Verg.: terga obsita conchis, Ov.: anus pannis obsita, Ter.: homo pannis obsitus, Suet.: pannis annisque ...
in-ungo (in-unguo), ūnxī, ūnctum, ere, I) ... ... . Vulg.: alqm, Hor. u. Cels. – Partiz. subst., conchis inuncta tibi, aus dem Ölfläschchen (= mit Öl) dir Gefettetes (gefettete Bohnen ...
com-pleo , plēvī, plētum, ēre (vgl. plenus, πίμπλημι ... ... virgultis, Caes.: fossam aquā ex flumine derivatā, Caes.: naves serpentibus, Nep.: se conchis, sich voll fressen, Cic.: Dianam (als Bildsäule) coronis et ...
īn-struo , strūxī, strūctum, ere, I) hinein-, einfügen ... ... G.: in altum editas arces, Sen.: mensas, wieder herrichten, Verg.: tuguria conchis (aus M.), Curt. – B) herrichten = anrichten, herstellen, ...
fressen , I) v. tr: A) eig.: ... ... sich voll fr. von etc., so complere alqā re (z.B. conchis). – Fressen , das, I) als Handlung; z.B. Fressen ...
convīvium , iī, n. (con u. vivo), das ... ... Suet.: antiquā ut consuetudine agitarem inter vos libere convivium, Ter.: agitare convivium regium conchis omnium generum etc., Fronto de fer. Als. 3. p. 224, 16 ...
vollpfropfen , farcire; infercire od. infarcire; refercire. – sich v ., cibo se complere (sich mit Speise anfüllen); cibo et potione se implere ... ... sich mit etwas vollpfropfen, se complere alqā re (z.B. cibo, conchis).
κόγχος , ὁ , 1) = κόγχη , Aesch. frg ... ... ; vgl. Poll . 2, 38. 71. 188. – 2) die conchis der Römer, gekochte u. nicht durchgeschlagene Linsen, κόγχος καὶ κύαμος Speise ...